De Spiekers Online

Nieuwe site!

2010-09-17T22:37:00.001+02:00

lees verder over ons op www.despiekers.nl

Garage

2010-08-20T17:52:00.001+02:00

Feest met de Fisherprice-garage.

Published with Blogger-droid v1.4.9

Ons neefje Remi

2010-06-26T17:12:00.007+02:00

Lieve lezers,

Jullie leven mee met veel van wat er in ons gezin gebeurt. Meestal zijn dat (gelukkig) fijne en blije dingen maar we willen niet doen alsof er niets aan de hand is nu er iets heel verdrietigs is gebeurd bij mensen die ons zeer na staan, namelijk het zusje van Christiaan, onze zwager en ons nichtje. Aimee zou binnenkort een broertje krijgen maar vlak voor de 'uitgerekende datum' is ons neefje Remi in de buik van zijn mama overleden.

Remi's papa en mama vroegen ons onderstaande tekst te gebruiken om vrienden en familie in te lichten.

Diep verdrietig moeten we vertellen dat op donderdag 24 juni 2010, tussen 16.30 en 17.30, onze zoon Remi Chiel Kok is overleden in de buik van Jacolien. Remi had net de vierde en laatste bloedtransfusie achter de rug die zonder complicaties verliep. Anderhalf uur later was hij nog levendig op de echo. De CTG werd steeds moeilijker om te maken zodat een tweede echo werd gemaakt. Daarop was te zien dat zijn hartje niet meer bewoog. Toen een tweede arts dat bevestigde, was het voor ons definitief: onze zoon leeft niet meer.

Over de oorzaak van Remi’s overlijden is niets bekend, daar zullen we later onderzoek naar doen. Remi leek een gezonde jongen van 2600 gram.

Nu wachten ons zware dagen. Eerst zal Jacolien moeten bevallen van Remi, daarna zullen we hem gaan begraven. Hoe dat allemaal precies zal verlopen weten we nog niet.

We proberen te bedenken dat Remi nu met alle engelen voor Gods troon staat (of ligt) en dat hij het daar oneindig veel beter heeft dan wij hem ooit zouden kunnen bieden. In het bijzonder denken we aan twee teksten:

De HEER heeft gegeven, de HEER heeft genomen, de naam van de HEER zij geprezen. (Job 1:21b)

1 Voor de koorleider. Een psalm van David.
2 Hoe lang nog, HEER, zult u mij vergeten,
hoe lang nog verbergt u voor mij uw gelaat?
3 Hoe lang nog wordt mijn ziel gekweld door zorgen
en mijn hart door verdriet overstelpt, dag aan dag?
Hoe lang nog houdt mijn vijand de overhand?
4 Zie mij, antwoord mij, HEER, mijn God!
Verlicht mijn ogen, dat ik niet in doodsslaap wegzink.
5 Laat mijn vijand niet roepen: ‘Ik heb hem verslagen,’
mijn belagers niet juichen omdat ik bezwijk.
6 Ik vertrouw op uw liefde:
mijn hart zal juichen omdat u redding brengt,
ik zal zingen voor de HEER, hij heeft mij geholpen.
(Psalm 13)

Zoals we Aimee op bijzondere wijze hebben gekregen, zo verliezen we Remi op een bijzondere manier. We zien de betekenis hiervan niet, maar zullen genieten van en dankbaar zijn voor Aimee. En verdriet hebben over Remi.

Wouter, Jacolien en Aimee

Vanochtend...

2010-06-19T09:55:00.004+02:00

Mama (tegen Bette en Jan): wat doen jullie in de kamer?
Bette: we spelen alleen maar met de blokjes, mama!
Mama: gaan jullie dan wel leuk spelen, en niet alle blokjes rondstrooien en dan de emmer op je hoofd zetten?
Bette: wat zeg je mama, ik kan je niet goed horen, ik heb de emmer op mijn hoofd!

Jan z'n vocabulaire

2010-06-16T15:40:00.007+02:00

Volgens het consultatiebureau moet Jan eens naar de logopedist omdat hij niet praat. Volgens ons valt het allemaal dik mee. Ten eerste hóeft Jan niet te praten, hij is namelijk non-verbaal nogal sterk en hij weet altijd precies duidelijk te maken wat hij wil, dus waarom zou hij zijn best doen? Krijsen als je een banaan in beeld hebt en lachen als men je een peer voorhoudt, werkt uitstekend. Ten tweede, wat wil een logopedist in vredesnaam beginnen met een kind van nog geen twee? Tja, je zult zien, na een jaar intensieve therapie praat Jan véél beter dan nu. Uh-uh. Moeders denkt dat dat na een jaar géén therapie ook wel zo zal zijn. En ten derde: Jan heeft een indrukwekkende woordenschat als je maar goed naar hem luistert! Hier een (vast niet complete maar toch bijna) lijst, met vertalingen.

Mama
papa
moma = oma
opa
NEI!!!! = nee
Ja (vergezeld van enthousiast knikken)
Mij! = van mij!
Ook! = dat wil ik ook! (bijvoorbeeld een mes)
Bè = Bette
Goe (g zoals in garcon) = koe
Goe-goe = koekje
Poes! (ook: Mauw!)
Bal
Kein = trein
Tein = fonteintje van de buren
Bad
Jas
I-jas = Elias (één van Jans favorieten, ook echt leuk trouwens)
gir? = nog een keer? (na een liedje zingen)

Zeg nou zelf, wat heb je nou eigenlijk nog meer nodig?

Toen Bette deze leeftijd had hield ze 's avonds wel eens haar handjes voor het gezicht als het tijd was voor een kusje, en zei dan: "nee mama, de deur is dicht!". Met iets meer dan anderhalf kon ze tot zes tellen en toen Jan net was geboren, ze was toen bijna twee, kwam ze me altijd waarschuwen: "mama, jouw baby huilt!". Misschien dat zij de verwachtingen van de wijkzuster wat te hoog heeft laten oplopen wat betreft de spreekvaardigheden van ons kroost? ;-)

Inmiddels is Bette beland in het stadium van de grammaticale verfijning. Papa wil nog wel eens per ongeluk "hun lopen daar" of "hun hebben een nieuwe auto" zeggen en Bette werkt hard aan het uitbannen van deze taalvervuiling. Gisteren liepen we naar school:

Bette: hun fietsen veel harder dan ik!
Mama: eigenlijk is het "ZIJ fietsen veel harder dan ik".
Bette: is "hun" verkeerd?
Mama : Nou, "zij" is wel wat beter. (politiek antwoord want voorziet toekomstig parmantig corrigeren van papa door vierjarige dochter)

's Middags:
Bette: hun wonen... nou zeg ik alweer hun! Waarom zeg ik dat toch fout?
Mama (eerlijk duurt het langst, tenslotte): nou, papa zegt dat ook wel eens.
Bette: Nou! Papa's "hun" komt in mijn mond! Ik ga nu alleen nog maar "zij" zeggen!

We zijn héél benieuwd hoe die het straks op school gaat doen...

Schoolfeest

2010-06-11T20:56:00.007+02:00

Vandaag is het schoolfeest! Het thema dit jaar is 'boertjes en boerinnetjes'. Alle schoolkinderen moeten natuurlijk verkleed komen. "Verras ons!" stond er in de nieuwsbrief. Ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Overall, klompen en een rode zakdoek zijn niet echt origineel. Wat te doen?

Gelukkig bedacht mama dat oom Nanne ooit op de kermis een prachtig boerenbeest heeft gewonnen:

Dus met de tas op de rug (Arend) en een grote koe in de armen (mama) op naar de school!

Bij binnenkomst in de klas: allemaal boertjes en boerinnetjes! De stoere cowboy is David en de boer met de hark is Marten. Die zijn beide vriendjes van Arend.

Arend zelf gaat naast één van de mooiste boerinnetjes zitten:

De koe viel trouwens bij de hele klas zeer in de smaak, iedereen vond Arend een heel originele boer!

Juf Madelon in vol boerenornaat, met een klein boertje op schoot die het allemaal maar eng vond (trok gelukkig snel weer bij):

Toen de papa's en mama's weg waren barstte het feest los! Er waren onder andere oudhollandse spelletjes, een springkussen, een draaimolen, pannenkoeken, ijsjes en een workshop Delftsblauwe-tegeltjes maken. Arend heeft genóten! Zoals wel te zien is hieronder was hij na afloop van het schoolfeest rijp voor de sloop:

De oplettende lezertjes zullen opmerken dat hij ook geen rode overall met geruit overhemd meer aanheeft. Dat heeft de volgende oorzaak. Lars en Stijn, die allebei al naar school gaan, gingen na het schoolfeest even met ons mee om in de tuin te spelen met Arend. Mama Kirsten ging met mama Antje even een kopje thee drinken. De jongens mochten in de tuin met waterpistooltjes spelen en bij wijze van hoge uitzondering deze zélf vullen bij de buitenkraan. Normaal mag dat niet want dan moet de schuttingdeur open en kan Jan naar de weg lopen. Duidelijke afspraken: alleen de pistooltjes vullen en dan de kraan weer dicht.

Na het kopje thee wilde Kirsten weer naar huis dus we zouden even in de tuin gaan vragen of Lars en Stijn nog bleven spelen, of dat ze mee gingen. Wat hadden de heren in de tussentijd gedaan? De tuinslang (half) aangesloten op de buitenkraan, zodat er een heleboel water langs spoot en er een totale overstroming rondom de kraan was ontstaan, verder een complete tsunami van water en modder veroorzaakt bij het andere eind van de tuinslang op het terras waar óók nog ruim voldoende water uitkwam en daarna hadden ze elkaar kled-der-nat gespoten.

En dan dus als moeders je lachen inhouden en streng optreden hè... ouderschap is zwaar!

Netjes eten

2010-06-08T22:43:00.003+02:00

Ja, je bent vijf-en-een-half en bijna vier, dan moet er toch eindelijk wel eens netjes gegeten kunnen worden. Met een uurtje lunchpauze tussen de twee schooldagdelen is een dubbelgevouwen boterham wél zo makkelijk. Het mes-en-vorkgebeuren schiet er 's middags dan ook regelmatig bij in. Op de overblijf (en de crèche) hebben de kinderen natuurlijk ook een trommeltje met boterhammen uit het vuistje, op de schooldagen met vrije middag zijn er vaak vriendjes of vriendinnetjes bij en heb je er ook niet altijd zin in, en 's ochtends... tja... 's ochtends...

Maar in het weekend is er geen ontkomen aan: Met Twee Attributen Eten!

Concentratie:

De bovenste korst is wel érg hard. Met mes en vork je broodje in stukjes snijden, dat zegt niets over hoe groot die dan moeten zijn, toch? Papa 'ziet' het even 'niet'!

Maar - oefening baart kunst, en als we tegenwoordig snel even een dubbele boterham nuttigen zegt Bette al parmantig: "maar ik kan toch wel zélf mijn blood smelen en snijden?"

Een storende factor in dit opvoedingsgebeuren is onze lieve jongste, die zich zeer misdeeld voelt omdat hij het zonder mes moet doen. Dat levert eerst een heleboel gemekker en geneuzel op en dan wordt het ineens stil. Je moet dan niet denken dat Jan zich bij de situatie heeft neergelegd, de kans is het grootst dat hij een mes van broer of zus heeft weten te confisqueren...

Wij zijn niet moeoeoeoe!

2010-06-08T22:37:00.001+02:00

Arend en Bette slapen niet meer tussen de middag. Dat hoeft ook niet, want ze zijn nooit moe na het middageten. Ze zijn sowieso nooit moe, 's avonds ook niet. Ook nooit te moe om televisie te kijken, om maar wat te noemen. Daar zijn ze soms nog wel voor te porren als ze dan niet naar bed hoeven.

Dus als we denken dat onze absoluut-niet-vermoeide kinderen wel wat rust kunnen gebruiken... achter de elektronische oppas!

Verzoeknummer (2): kinderkamers!

2010-06-08T22:23:00.006+02:00

Verder kreeg ik nog het verzoek om eindelijk eens een keer de beloofde foto's van de opgeknapte kinderkamers online te zetten. En terecht, dat werd inderdaad hoog tijd.

De oudste het eerst: Arends kamer. Voor de oplettende lezers: toen we net in Sappemeer kwamen wonen, hebben wij in deze kamer geslapen. Toen kwam Bette en werd het haar kamer. Ook was de wand waar de lange kant van Arends bed nu tegenaan staat, knalgroen. Bette is later naar zolder verhuisd en Jan is op haar kamer gekomen. Maar nu Arend zo groot is vonden we dat hij er nu mag slapen. Dat is dus met recht een kamer van ons állemaal!

De lamp produceert sterretjes, planeten en kometen op de muur maar dat zie je nu niet, het daglicht is veel te fel.

Dan Bettes kamer, op zolder dus - daar hebben we een klein werkkamertje en een kinderkamer getimmerd (nadat we er eerst één grote kamer van hadden laten maken waar we zelf nog een blauwe maandag hebben geslapen. Je zou denken dat verbouwen onze hobby is terwijl ik er juist een gloeiende hekel aan heb, dáárom hadden we nou juist een nieuwbouwhuis gekocht...).

Aan de muur een schattig koekoeksklokje die enorm veel lawaai bleek te maken met een echte koekoek die elk uur zijn kopje laat zien, maar die gelukkig zijn eigen batterij heeft. Nu dus niet meer >:-)

Tinkelbel is er niet helemaal zuiver op gekomen:

Jan is dus verhuisd naar de kamer waar Arend altijd heeft geslapen:

Met een vliegend draakje en een Winnie-the-Pooh poster!

Verzoeknummer (1): trouwfoto's!

2010-06-08T21:51:00.005+02:00

Ik kreeg een verzoek om wat trouwfoto's waar vooral mijn jurk goed op te zien zou zijn! Hierbij dus een kleine, heel kleine selectie uit ons album. Het zijn dus foto's van foto's en daarom zie je soms heel hinderlijk de flits in de foto. Ik heb er ook één (de onderste) zonder flits maar die is dan direkt onscherp. Iemand tips?? Goed, maar de bruiloft dus.

We woonden toen aan het Eemskanaal en dit bootje lag stom toevallig voor ons huis op onze trouwdag!

Bij de achterkant van het Stadhuis naar binnen. Voorkant kon niet want de Bommen-Berendkermis (Gronings Ontzet op 28 Augustus) stond op de Grote Markt.

De ring:

En weer naar buiten, door de rozenblaadjes (rijst mag niet vanwege de duivenoverlast)

Kerk in Eelde.

Tijdens een stukje later op het feest:

En samen weg!

Praatjes

2010-05-25T20:14:00.006+02:00

Vandaag gingen we weer eens naar de Sprookjeshof. Heerlijk weer, heerlijk gespeeld! Echt relaxed is anders in je eentje met drie kinderen, ze rennen alle kanten op en je hebt ze nooit alledrie tegelijk in het vizier. Je zit dus ook nooit écht rustig.

Mama: Jullie moeten wel goed naar mij luisteren en niet te ver weg gaan, want papa is er niet bij vandaag en ik kan niet overal tegelijk zijn.
Bette: Dat vind ik zielig voor jou! Dan ben ik vandaag wel papa.
Arend: Je kunt beter Bette zijn hoor. Als je Bette bent kun je lekker spelen, maar als je papa bent moet je steeds opletten!
Bette: Hm ja. Ik ben toch maar Bette.

En zo is het :-D

's Avonds eten we bami met satésaus. Mama gooit de overgebleven satésaus weg. Mama houdt eigenlijk niet van satésaus en papa is er dol op, dus acuut wordt mama ervan verdacht dingen clandestien te lozen:

Christiaan (verontwaardigd): De satésaus ligt in de prullenbak! Waarom ligt de satésaus in de prullenbak? Kon je dat niet even overleggen?
Antje: Nou, die was eigenlijk nog van de camping dus die moet nu wel weg.
Christiaan (nu hóógst verontwaardigd): En dat laat je mij eten???

Het is ook niet goed of het deugt niet! ;-)

(Deze anekdote is geplaatst met toestemming van alle betrokkenen)

Papa heeft een speelgoedkompasje gekregen en legt Arend uit, terwijl we in de keuken staan:

Papa: Het groene pijltje wijst altijd daarheen, dat is het noorden. Als je daar de N van Noorden onder draait, kun je dus ook zien waar de andere richtingen zijn. O is van Oosten, daar komt de zon op. 's Morgens kun jij door jouw raam zien dat de zon opkomt, jouw kamer is dus aan de oostkant.
Arend: O, dan is Jan zijn kamer ook aan de oostkant (wijst exact de goede kant op, namelijk richting de tuin) maar Bettes kamer niet, Bette slaapt aan die kant (wijst weer de goede kant op, naar de straat).

Vijf jaar, en al een beter richtingsgevoel dan ik! Als ik in de keuken sta kan ik niet zonder daar écht een tijdje goed over na te denken (en in gedachten twee trappen op te lopen) zeggen aan welke kant van het huis Bettes slaapkamerraam zich bevindt.

Vakantiewas

2010-05-18T21:40:00.002+02:00

En om nog de hele week in de vakantiestemming te blijven worden we dagelijks herinnerd aan ons weekje kamperen door de overload aan wasgoed! Hier de oogst van vandaag, klaar om opgevouwen te worden:

Dit is ongeveer de helft van het totaal, schat ik, en de gewone huishoudwas van déze week gaat natuurlijk ook door. Leuk hè, vakantie!

Moederdagcreaties 2010

2010-05-18T21:38:00.001+02:00

Van Jan een zelfgeverfde onderzetter met een fotootje erin, van Bette een geknutseld varkentje (de toffees die eraan zaten hebben we al opgesmikkeld) en van Arend een ketting van vaasjes met een bloemetje. Prachtig jongens, heel erg bedankt!!

Zonnebloemen

2010-05-18T21:37:00.001+02:00

Papa en mama gingen naar een bruiloft, en als afscheidskadootje kregen ze daar een zonnebloemenpakket. Dit bestond uit een piepklein potje (niet het potje op de foto maar een binnenpotje van plastic) een schijfje samengeperste turf en een zakje zonnebloemzaadjes. Samen gaan we het pakketje klaarmaken zodat we straks van prachtige zonnebloemen kunnen genieten!

Eerst doen we het schijfje turf in het potje en dan vullen we het potje met water. Ik had verwacht dat het even zou duren voor het in grond ging veranderen maar het zoog onmiddellijk vol als een spons en het hele potje zat ineens vol turf!

Dan de zaadjes erin drukken. Eén voor één gaat handiger hoor jongens.

En klaar!

Nu maar afwachten wat ervan komt. De courgettes deden het uiteindelijk prima maar de radijsjes werd niks en onze appelboom is ook nog niet om over naar huis te schrijven. En de rabarber... hm... tja... *kuch*

Pizzabroodjes

2010-05-18T21:36:00.001+02:00

Tja, en dan vind je op de kast, verscholen achter een grote mand met zakken chips, een half brood dat je bent vergeten in te vriezen. Het alsnog invriezen is wat laat aangezien het brood al een paar dagen oud is en weggooien is niet leuk.

Dus maak je er maar broodpizza'tjes van.

Drie tomaten met een klein blikje tomatenpuree staafmixeren en de saus op de boterhammen smeren, kaas eroverheen raspen en reepjes cervelaat erover. Kwartiertje op 225 graden in de oven, en eet smakelijk! Arend en Bette hebben ervan gesmuld, en zo heb ik ook weer bij beide anderhalve tomaat naar binnen gesmokkeld, hihi.

Jan en Rie

2010-05-18T21:32:00.003+02:00

Jan vond in onze buurtent een vriendinnetje die vrijwel exact even oud is als hij! Ze heet ook nog eens Rie. Kan het mooier? Wat een heerlijk Hollands blond dreumeskoppel!

Samen graven...

En je tong naar elkaar uitsteken.

Een mooi stel!

Diepvries BBQ

2010-05-18T21:30:00.002+02:00

Wat is een vakantie zonder barbecue? Koud of niet koud, er moet en zal gebarbecued worden. Samen met Kirsten en Franke, Lars, Stijn en Jort die ook op De Roos stonden en met Gerben en Jenneke besluiten we het er maar op te wagen! Het is gelukkig droog, en daar zijn we al heel blij mee. Je eisen worden wat lager na zo'n week.

Kirsten en Antje gaan boodschappen doen. Franke en Christiaan maken zich al wat zorgen, zorgen die ze geheel bevestigd zien wanneer Antje arriveert met de boodschappentassen op een karretje:

De (al zeg ik het zelf) erg goede grap "Kirsten komt straks met de rest" viel niet geheel in goede aarde dus ik heb maar snel gezegd dat dit heus alles was en dat we de rest van de week geen boodschappen meer zouden hoeven te doen.

Het gezelschap verzamelt zich voor de maaltijd! Op de achtergrond de onvolprezen Skottelbraai, ik kan 'm iedereen aanraden. Groot, makkelijk en werkt altijd.

Kipkluifjes zijn zoals altijd helemaal raak:

Maar Jan, die al vantevoren een prakje heeft gekregen, houdt het bij een broodje.

Het was, ondanks de temperatuur, een heel gezellige en ook lekkere barbecue, en we hebben niet eens IDIOOT veel overgehouden van de vier pakken kippenboutjes, twee dozen filetlapjes, tien frikandellen, twaalf hamburgers, twaalf worsten, vier stokbroden, twee dozen salade en de enorme bak bowl die Kirsten en ik (onder andere) hadden aangesleept.

Edit:
Ik zie dat de Skottelbraai helemaal niet op de foto staat, maar ik laat mijn reclame toch maar staan, wie weet heeft iemand er nog iets aan :-)

Vakantie!

2010-05-18T21:27:00.003+02:00

In de tweede week van de meivakantie hebben wij gekampeerd op de prachtige natuurcamping De Roos in Beerze! Een schitterende camping in een meer dan schitterende omgeving. Helaas werkte het weer niet echt mee: het was de hele week erg koud (7 à 10 graden met één dieptepunt van 6 graden overdag), bewolkt, buiig en twee volle dagen regen. Gelukkig waaide het niet hard en was het al met al het grootste gedeelte van de tijd droog. Dat scheelt alweer.

Hier zien jullie het mooie plekje van onze caravan, aan een veldje met speeltuin, onder een ongeveer honderd jaar oude eik (volgens opa Arend):

En hier langs de zijkant van het veldje een arm van de Vecht met de toppen van de bomen in het avondzonnetje:

De speeltuin, met Bette op de schommel. Eigenlijk is het een rekstok maar Bette wilde erop schommelen, al was het alleen maar om de jongens van de camping eens wat te laten zien.

Zoals ongeveer overal waar wij heengaan was Bette weer eens het enige meisje. Soms is dat best zwaar. Vooral als de 'jommens' dan allemaal flauwe dingen tegen je gaan zeggen. Bette kwam op een gegeven moment zéér verbolgen naar mij toe omdat ze een liedje voor haar hadden gezongen, de tekst was als volgt:

Jongens zijn sterk
die klimmen in de kerk
meisjes zijn slap
die vallen in de pap

Dat laat Bette zich dus niet zeggen (goedzo Bette!) dus ze wenste acuut op de hoogste schommel plaats te nemen om eens te laten zien wat ze allemaal wel durft.

(Note: nu moet Bette ook nog een béétje leren kamperen... onze prinses op de erwt weigerde in het WC-hok te plassen als er ook maar één grasje op de grond lag of wat modder in de douche... daar is haar moeder gewoon stoer bij!)

Een papa wierp zich op om met een hele club jongetjes van tussen de vier en de zes jaar oud te jeu-de-boulen. Arend vond het prachtig!

En Jan mocht met papa op de schommel.

's Avonds nog een mooi verhaaltje, en dan op stok!

Het slapen met z'n vijven in de caravan ging wonderwel goed! Het grut was na een dag spelen, rennen en warm blijven dermate uitgeput dat ze eigenlijk steeds prima sliepen en dat moet ook, want is er één wakker dan zijn we het allemaal. Een heerlijke vakantie!

Rabarber

2010-05-18T21:25:00.001+02:00

Inderdaad, de rabarberstruiken zijn compleet ontploft door een paar dagen lekker warm weer met wat regen. En door de kruiwagens vol koeienmest die mama erop heeft gegooid, natuurlijk. Van opa geleerd: zodra er iets te zien is van de rabarberplant een heeeeele berg stront erop. De rabarber komt er vanzelf doorheen groeien. Niet vergeten de stengels goed te wassen...!

Met vereende krachten sjouwen we de eerste oogst naar binnen.

Arend en Bette mogen de bladeren van de stengels afsnijden. Nee Jan, jij NIET.

En daarna wat appelsap en bruine suiker erin, om dan tot een lekkere compote te koken.

Jammer genoeg geen plaatje van het verrukkelijke resultaat want de rabarbercompote was allergruwelijkst mislukt... boehoehoe! Drie kilo rabarber naar de maan!

Mama had (zoals gewoonlijk) het eerste het beste recept voor rabarbercompote van internet geplukt en gebruikt. Gaat meestal best goed. Helaas was dat deze keer kennelijk afkomstig van een sadistische, rabarberhatende malloot die het nodig vindt om meer dan een halve kilo bruine suiker te gebruiken bij drie kilo rabarber. (Er zat trouwens 'maar' een halve kilo in want meer had ik niet en het leek me ook wel genoeg). Na de voorgeschreven periode pruttelen zat er onderin mijn pan één grote gecarameliseerde rabarberkletskop met nog wat sap er bovenop. Doodzonde!

Hier de hardnekkige resten in de pan, ná een nacht weken met kokend water en twee vaatwastabletten:

Inmiddels is de pan aardig schoon. Voor de volgende rabarberoogst ga ik me wat beter verdiepen in de recepten voor ik zomaar iets doe. Iemand suggesties?

Raamstickers

2010-05-18T21:22:00.002+02:00

Wat is dat voor spookachtige verschijning voor de brem? Is het de geest van Barbapappa?

Nee, het is één van de Spongebob-raamstickerfiguren die Bette ergens heeft gekregen.

Ik wist zeker dat ze er vier had, maar kon er op de ramen maar drie terugvinden toen ik 's avonds van plan was de vieze, plakkerige dingen weg te gooien.

De vierde zag ik pas toen ik toe was aan een kopje koffie:

Tja, het waterreservoir van het koffiezetapparaat is óók van glas inderdaad. Toch er maar afgepeuterd.

Saus

2010-05-04T17:40:00.004+02:00

Zo af en toe blader ik wat rond op de kookblog van Johanneke. De recepten van het zoveeljarig huwelijksfeest zijn echte aanraders. Ik heb geen idee hoe moeilijk ze te maken zijn, maar ze hebben in ieder geval heerlijk gesmaakt toen!

Vandaag bedacht ik dat ik rijst met prut ging koken. Oosters koken is geen sterke kant van mij, het houdt op bij het proberen van een nieuw pakje of zakje (of Wereldgerecht). Kip/vlees/vis in de pan, groente erbij, pakje/zakje/sausje erbij, ondertussen rijst koken en voilà: rijst met prut. Vandaag zag ik mijzelf echter geplaatst voor een lastig probleem: alle zakjes hadden kipfilet nodig maar ik had alleen speklappen in huis. Ik had zin in babi pangang (dat kan prima met speklapjes) maar ik had geen pakje saus.

Geïnspireerd door 'bijna net zo lekker als thuis' besloot ik dan maar zélf babi pangang te maken. Zonder pakje. Hoe moeilijk kan het zijn? De recepten op internet leken erg simpel en ik gaf mijn eigen draai eraan: groente roerbakken in beetje olie, gezeefde tomaten erin, scheutje azijn, scheutje gembersiroop, schep bruine suiker, beetje zout en peper.

Leerpunt één: voorzichtig met de azijn. Erin gooien is makkelijker dan eruit halen.

De saus was ineens erg zuur dus flink wat suiker erbij. Nu was de saus mierzoet en zuur tegelijk (dat kan blijkbaar) en ook nog eens bruin.

Leerpunt twee: witte suiker gebruiken als je gesteld bent op de rode kleur van de saus.

Met een scheut melk werd het zoetzuur een beetje zachter (de kinderen moeten het tenslotte ook nog eten) maar gezeefde tomaten zijn al dun en azijn en melk maakt het nóg dunner - wat er in de pan zat leek nog het meest op Chinese tomatensoep. Het liefst was ik overnieuw begonnen maar ik had verder geen groente meer in huis dus weggooien was geen optie.

Leerpunt drie: saus pas bij de groente gieten als-ie goed is.

Inkoken en roeren dus. Dat ging best aardig ook al werden de groenten wat zacht. Heeft overigens ook voordelen, als de kinderen niet gewaar worden dat er groente in het eten zit gaat 't zo naar binnen. De saus carameliseerde door al die suiker wat tegen de wanden van de pan maar een kniesoor die daarop let. Nog één scheutje melk erbij en klaar! Ondertussen bakte ik de speklapjes en kookte de rijst. Rijst op de borden scheppen, speklapjes erbij leggen, saus over het vlees en klaar is de echte, zelfgemaakte babi pangang!

Arend vond het erg lekker. Toen hij zijn eerste hapje had genomen riep hij uit...

"Heerlijke saus mama! Het smaakt net als ketchup!"

...

Daar doe je het voor, inderdaad ;-)

Edit:
Na een lange, lange werkdag heeft mijn geliefde echtgenoot gelukkig echt genoten van de zelfgemaakte babi pangang!

Ik verzin dit niet

2010-04-23T22:08:00.003+02:00

Ja, die titel is gejat van Sylvia Witteman, omdat ik meteen dacht, zíj zou hier nou een leuk stukje over kunnen schrijven.

Ik liep in de Bart Smit zonder duidelijke reden en daar zag ik de nieuwe generatie babypopjes: de mini baby-born. Leuk, dacht ik. Op het eerste gezicht zijn het inderdaad best schattige popjes:

Maar als je even wat verder kijkt, slaat het werkelijk helemaal nergens op. De baby's uit de mini-baby-bornserie blijken paarden te houden (en ze zijn even groot als de paarden):

Ze kunnen mennen:

En autorijden. Met trailer erachter.

WTF? Wat zijn dit voor evil, alien, genetische gemanipuleerde baby's from hell? Wie wil er nou zo'n babypop? Ik vind dat babypoppen gewoon een badje, stoeltje, speen en wiegje als accessoires moeten hebben.

Jan en Jort

2010-04-20T21:52:00.002+02:00

Omdat Arend en Lars samen zwemles hebben op de immens handige tijd van 17.30 uur op dinsdag, als je eigenlijk moet eten, je man nog net niet thuis is en alledrie je kinderen druk, moe, hongerig en vervelend zijn, combineren de ouders van Arend en Lars graag hun krachten. Vandaag was de regeling dat Jort 'Demolition Man' Volbeda (het broertje van Lars) een uurtje bij ons kwam spelen terwijl Franke (de vader van Lars) met de twee oudste jongens naar zwemles ging.

Jan en Jort zijn ongeveer even oud, kunnen erg goed met elkaar overweg en zijn uitstekend aan elkaar gewaagd. Af en toe hebben ze ruzie. Omdat geen van tweeën voor de ander wil onderdoen kan de zaak echter gemakkelijk escaleren. Helaas heb ik geen foto, of nog mooier, film... vanmiddag speelde zich het volgende af:

Jan staat bij het houten speelgoedkeukentje, die tegen de vensterbank aanstaat, in een pannetje te roeren. Jort komt eraan en wil het pannetje hebben! Na een korte strijd waarbij het keukentje nu schuin van de vensterbank afstaat, heeft Jort het pannetje te pakken. Jan, voor geen kleintje vervaard, duwt Jort in het driehoekje dat is ontstaan tussen de achterkant van het keukentje en de vensterbank, en gaat pontificaal voor de opening staan zodat Jort vastzit. Jort bedenkt zich niet, grijpt de gieter van de vensterbank en begint op Jans hoofd te timmeren. Jan rukt de gieter uit Jorts handen en smijt die naar achteren, waarna hij uit wraak tegen het keukentje aan gaat duwen zodat Jort geplet wordt tussen keuken en vensterbank. Na wat geworstel komt Jort los en... dribbelen de heren samen schaterend van het lachen naar de woonkamer.

Wat een schouwspel! Dat wordt nog wat als die twee samen groter worden...

Een nieuwe link...

2010-04-20T21:46:00.002+02:00

... en een nieuwe baby! Jouke-Jan en Sophia de Groot hebben hun tweede zoon gekregen! En zo kwamen we er ook achter dat ze een blog hebben, die we dus meteen maar even in onze vriendenlijst hebben gezet. Ook vanaf deze plek nog van harte gefeliciteerd, Jouke-Jan en Sophia!

Het lijkt wel zomer

2010-04-20T21:35:00.002+02:00

Heeeerlijk weer afgelopen zondag! 's Middags gaan we met z'n allen naar het Zuidlaardermeer. De vorige keer dat ik hier was, was het om tien kilometer te schaatsen en dat voelt nog helemaal niet zo lang geleden!

Het water is onvoorstelbaar koud overigens. Niet dat onze kinderen dat ook maar in de verte interesseert.

Lekkere moddervoetjes halen:

Onze bandieten, die toch zo ongemerkt wat verder in het water gaan dan de bedoeling was ("Maar mama, we kregen deze kleren toch aan omdat het niet zo erg was als die nat werden?" "Eh ja. Maar als we hadden geweten dat jullie ZO nat zouden worden, hadden we je helemáál geen kleren aangedaan"):

En Jan, die zijn grote broer en zus ziet, wil maar één ding: ook het water in! Eén van zijn ouders heeft dus ook continu Jan-dienst.

Op de achtergrond zien we Bette, die met haar waterpistool twee grote, totaal onbekende jongens besluipt. Haar moeder zou dat nóóit hebben gedurfd! Een heerlijke dag, dat er maar vele warme dagen mogen volgen!

Vriendenboekje

2010-04-20T21:26:00.002+02:00

Arend gaat alweer ruim een jaar naar school. En oei, wat is Bette af en toe jaloers. Als je naar school gaat komen er ineens veel vaker kinderen bij je spelen. In de klas liggen vergrootglazen op de insektentafel en er is een huishoek (ik hoef Bette nooit te zoeken in Arends klas als ik wil vertrekken, ze kan maar op twee plaatsen zijn). En nu heeft Arend ook nog een vriendenboekje meegekregen van Floor waar hij in mag schrijven.

Het is een echt Hello Kitty vriendenboekje en Bette kan maar zeer moeilijk verkroppen dat háár fotootje en lievelingsfilm er niet in mogen. Bette, troost je, het is Augustus voor je het weet hoor!

(Het gaat mama snel genoeg. Wat ga ik Bette missen als zij ook naar school gaat!)

De B is van Bette...

2010-04-20T21:07:00.003+02:00

... die bakt voor ons brood!

Als we Arend naar school hebben gebracht lopen Bette, Jan en mama door naar de bakker. Op de terugweg heeft Bette honderd vragen over brood: waar wordt brood dan van gemaakt, maar wat is meel dan, maar wat is gist dan, maar wat is rijzen dan, enzovoort. Dus ik dacht, weet je wat, we gaan gewoon een brood bakken!

Bette kijkt in het kookboek naar een goed recept terwijl ik in de kast rommel om te zien wat we in huis hebben aan benodigde ingrediënten.

Meel hebben we, wit en volkoren, maar geen gist. Wél bakpoeder. Helaas schrijven alle recepten in het kookboek gist voor. Niet getreurd, op internet vinden we een recept voor brood dat met bakpoeder kan! Het gaat om een zogenaamd Iers Sodabrood (met dank aan Francijn!).

We verzamelen alle benodigdheden:

en roeren die in een grote beslagkom door elkaar.

Lege artis kneden we het deeg en vormen we een mooie bal, die we gladstrijken van boven:

en in de bal maken we drie inkepingen die straks het fraaie 'authentieke' uiterlijk aan ons brood moeten gaan geven. De oplettende lezer ziet dat we niet van de honger zullen omkomen mocht het brood mislukken, we hebben flinke inkopen bij de plaatselijke bakker gedaan...

25 minuten in de oven; het leuke van een bakpoederbrood is dat 't ín de oven rijst, dit geeft beslist een goede show. ("Mama! Het blood GLOEIT!")

En dan is het klaar! Het ziet er wel wat anders uit dan die van Francijn.

LOL wut? Of toch meer Pacman?
Het was heel leuk om samen een brood te bakken en het was nog lekker ook!

Af, Jan!

2010-03-14T21:54:00.004+01:00

Afgelopen weekend hebben papa en mama flink geklust in huis. We hebben alle kinderkamers onder handen genomen (foto's volgen) en omdat het dan om meerdere redenen handig is de bewoners van die kamers er niet bij te hebben, gingen Arend, Bette en Jan bij opa Jan en oma Betty logeren. Zoals gebruikelijk hebben ze het daar prima naar hun zin gehad!

Eén anekdote is te mooi om niet te vertellen.
Arend en Bette mochten naar Tom en Jerry kijken op de televisie en natuurlijk moest Jan ook meedoen! Bette was zo lief om voor haar kleine broertje even een mooi, rieten stoeltje te halen uit de speelkamer.

Ze zet het neer voor de televisie met de woorden: "Jan, jij moet in de mand!"
Foto en verhaal van opa en oma!

Hallo lieve berenvriendjes!

2010-03-01T20:56:00.001+01:00

Groetjes van Arend en Bruintje de Beer!

Broodje

2010-02-25T15:27:00.001+01:00

Jan kan uitstekend zelf zijn broodje eten! Nadeel is dat hij nu dus ook met geen mógelijkheid meer gevoerd wil worden, ook niet dat als dat werkelijk allerhande voordeel biedt. En het duurt nog zo lang voor hij voor rede vatbaar is! Gezien z'n genetische belasting is het überhaupt misschien een ijdele hoop, dát-ie het ooit wordt.

Als hij zo een boterham heeft weggewerkt, is Jan in elk geval zéér met zichzelf ingenomen. En terecht, toch?

Dierenkliniek

2010-02-25T15:26:00.003+01:00

Van opa Arend en oma Gea heeft Arend een prachtige dierenkliniek van Playmobil op zijn verjaardag gekregen! De doos bevat alles wat je nodig hebt als dierenarts: een echte operatietafel, een scan, een röntgenapparaat, een operatiemutsje, een assistente, alle mogelijke zagen, boren, tangen en spuiten, potjes met pillen, flessen met drankjes, kooien, voerbakjes en ook nog een aantal patiënten.

Als Bette en Jan 's middags in bed liggen gaan mama en Arend aan het werk om alles in elkaar te zetten, de stickertjes op de juiste plaatsen te plakken en de operatiekamer klaar voor gebruik te maken.

De dokter maakt zich op voor de behandeling van de eerste patiënt: een schildpad.

Als Bette uit bed komt mag ze ook meedoen. Dit levert weer prachtige dialogen op:

Bette: Dan was jij de dokter, en ik ben de a-, a-, as-ti-tente!
Arend: Ja, en deze hond is heel ziek. Kijk maar, hij heeft overal stippels!
(de waterpokken gaan rond maar ik betwijfel of deze dalmatiër daaraan lijdt)
Bette: Hij moet wat eten, de hond kan deze mooi opeten!
(wil vervolgens de schildpad aan de hond voeren, lekkere dierenarts die de ene patiënt aan de andere serveert... nou denk ik niet dat honden schildpadden eten, maar je zal je konijn daar onder behandeling hebben!)

De dokter en de as-ti-tente maken zich klaar voor de operatie:

Eerst nog wat röntgendiagnostiek, zodat je tenminste weet waar je moet zijn:

De lamp wordt bijgesteld...

en dan is het tijd voor de narcose!

De rest van de procedure verloopt angstwekkend werkelijkheidsgetrouw.
Chirurg: Ik heb nog een verbandrolletje nodig! Geef me een verbandrolletje!
Zuster: Okee, dan moet ik even de spuit wegleggen, even wachten hoor
Chirurg: Schiet eens wat op! Je hebt toch twéé handen? Mijn handen zijn allebei vol!
(Zuster zwijgt en maakt haast)

Je zou denken dat ze samen met ons coschappen hebben gelopen maar dat was toch echt niet zo. In ieder geval, Arend en Bette hebben zich uitstekend vermaakt met het dierenziekenhuis. En Arend wil later ook dierenarts worden!

(Wilden z'n papa en mama eerst ook allebei, het zijn toch mensendokters geworden dus we zijn benieuwd!)

Poppen

2010-02-25T15:24:00.006+01:00

Bette heeft Anna-pop, die normaal gesproken overdag moet slapen als zij wakker is, meegenomen naar beneden en is druk aan het poppenmoedertje spelen. Voor het eerst, eigenlijk. Zou ze geïnspireerd zijn door Lotta en Aimee?

Anna-pop krijgt een lekker fruithapje:

Hap!

En een flesje toe.

Het is zo'n toverflesje waarvan de vloeistof in een dubbele wand zit, en dus verdwijnt in de dop/speen wanneer je de pop de fles geeft. Kennelijk heeft Bette door dat er vast geen echte melk in zo'n flesje zit. Ze mocht immers zojuist ook geen echte geprakte banaan aan Anna-pop geven.

Bette: zit er in dit flesje melk van een koe?
Mama (afwezig): ja, melk komt van een koe.
Bette: jahaa, maar komt déze melk in dit flesje óók van een koe? Of is het voor nep?
Mama: o, nee, de melk in dat flesje is inderdaad nep.

Jan vindt het machtig interessant, dat poppengedoe. Hij krijgt echter flink op z'n falie van zuslief als hij probeert de poppenwagen af te pakken en een stukje te gaan rijden. Dan pakt hij zijn eigen popje en bedenkt een alternatief:

Milly in de loopauto!
Ziet het er hier al niet comfortabel uit, helaas heb ik geen foto van het vervolg waarbij de deksel met geweld wordt dichtgestampt en alleen het armpje nog te zien is. Jan heeft nog een lange weg te gaan voor hij zo'n goede poppenpapa is als Arend!

Drietal

2010-02-25T15:23:00.001+01:00

Zomaar een leuke foto van alledrie, mét de mega-stuiterballen van opa en oma.

[bijkeuken]stuiterballen met stuiterballen, ja[/]

(Als één van de andere familieleden die van deze gelegenheid hebben gebruik gemaakt, een betere foto van het trio heeft, houd ik me aanbevolen.)

Een nieuwe 'kjemputer'

2010-02-25T15:21:00.005+01:00

Eigenlijk is het te zot dat een kind al een eigen spelcomputer(tje) krijgt terwijl hij het woord nog niet eens goed kan uitspreken. Maar hij vindt het ZOOO leuk, spelletjes doen op de computer. En hij kan het zo goed! Papa en mama besluiten het na lang dubben tóch te doen: een Nintendo DS lite! Met natuurlijk een Mario-spelletje erbij.

De grote verrassing:

Mama helpt met het instellen en opstarten. Al het kroost kijkt belangstellend toe!

Opperste concentratie.

Jáááááá, ik ga naar het volgende level!

Het is onvoorstelbaar hoe snel een kind van vijf doorheeft hoe je met zo'n Gameboyding moet omgaan. Binnen de kortste keren wist hij al precies uit welke blokjes de belangrijke paddenstoeltjes en dergelijke komen (mensen die vroeger ook Mario hebben gespeeld weten wel waar ik het over heb) en is het uitspelen van het eerste level een 'vet makkie!'.

Beslist géén makkie was het om Arend van zijn speeltje los te peuteren en aandacht te doen opbrengen voor trivialiteiten als bezoek, taart en andere kado's. Een groot succes, dus!

Een lieve jarige

2010-02-22T15:47:00.002+01:00

Het is de dag voor Arends verjaardag. Arend krijg een paar kaartjes in de brievenbus! Bette is een klein beetje jaloers en verdrietig omdat zij geen enkel kaartje heeft gekregen, en omdat het nog zóóóó lang duurt voor het zomer is. Want ze is jarig in de zomer, in Augustus. Dat weet Bette al heel goed.

In één van de kaartjes, van tante Harmke en oom Onno, zit ook nog wat geld om een kadootje te kopen! Arend zegt tegen papa: "Papa, van dat geld wil ik een kadootje kopen voor Bette, omdat ik morgen heel veel kadootjes krijg en zij niks, en anders is ze verdrietig!" Heb je ooit zoiets gehoord van een vijfjarige??

Papa en mama zijn ontroerd door Arends gulheid en mama gaat met broer en zus naar de speelgoedwinkel waar ze allebei iets mogen uitzoeken. Ze zijn er snel uit: Bette kiest de Tinkelbel-film en Arend de film van Cars.

Bedankt voor de mooie kado's, Harmke en Onno!

Praatjes

2010-02-13T21:25:00.003+01:00

Tijd om weer een aantal gezellige uitspraken van onze oudste twee te bloggen!

We gaan op een druilerige zaterdagmiddag met z'n alleen naar de binnenspeeltuin in Scheemda. Als Arend hoort wat we van plan zijn roept hij uit: "o mama, mijn hartje klopt gewoon in m'n buik van blijdschap!" (Je zou haast denken dat we hem uit Rozemarijntje voorlezen in plaats van uit Op en top Fien, wat toch heus minder zoetig is).

Mama zit met Arend en Bette aan tafel, voor ons staan bekers warme chocolademelk. Arend en Bette moeten even wachten met drinken totdat papa ook aan tafel zit.
Arend: Is papa op de WC aan het plassen?
Bette: Nee, hij is aan het poepen!
Arend: Of hij is bezig in de schuur.
Bette: Is papa in de schúúr aan het poepen?

Mama zit met Bette in de vensterbank te kijken hoe het alwéér sneeuwt.
Bette: Ik vind de sneeuw niet meer leuk.
Mama: Ik eigenlijk ook niet.
Bette: Het is koud.
Mama: Ja, dat vind ik ook. Maar de sneeuw ligt er nu, dus we moeten er maar het beste van maken.
Bette: Ja, een heel mooie sneeuwpop!

Papa gaat met Arend naar school. Arend moet voor vertrek zijn hemd bij z'n broek indoen, zijn jas tot bovenaan dichtritsen, een muts op, een sjaal om en handschoenen aan.
Arend: Wanneer is het nou lenter?
Papa: Lente. En dat duurt nog wel even: het is drie maanden lang winter. En dan is het drie maanden lente, en dan drie maanden zomer, en dan drie maanden herfst.
Arend (kennelijk nog steeds getraumatiseerd): O ja, en dan is het drie maanden kerst!

IJspret

2010-02-13T20:46:00.003+01:00

Schaatsen!! Er ligt prachtig ijs op de vijver in de wijk. Arend heeft dit jaar voor het eerst écht zijn enkele-ijzer easygliders aan. Zie hem al prachtig slag maken!

Maar ook Bette is goed aan het oefenen:

En op vakantie (vlak bij de Emmer Rietplas) doet mama ook de schaatsen onder. "Je kunt makkelijk het meer over!" had papa gezegd. Ik schaatste alleen recht op de zwemmende eenden en meerkoetjes af. Toch maar niet dus (daahaag) en maar de baan gevolgd die het borstelwagentje had gemaakt voor de toertocht van de volgende dag. Heerlijk!

Drietal op het ijs:

En bij thuiskomst: warme chocolademelk!
(Maar het blijft koud. En ik wil dat het lente wordt!)

Sneeuwpret

2010-02-13T20:44:00.003+01:00

En de winter gaat maar door, en gaat maar door. Bij mama heeft er ondertussen een extreme winterzatheid toegeslagen, (tijdelijk weer onderdrukt door het schaatsen op natuurijs) desalniettemin toch nog maar weer een paar foto's van de sneeuw en de witte, witte tuin. Je weet maar nooit - straks krijgen we de komende twintig jaar niet meer zo'n winter.

Tuin in de sneeuw:

Arend probeert een sneeuwpop te maken, hier zie je hem met zijn eerste bal:

En Bette maakt met emmertjes een Sneeuwkasteel:

Hup, nog een toren erbij. Het wordt ook tijd voor een nieuwe broek, zo te zien.

Het was toch wel weer leuk zo in de sneeuw. Maar wel koud. Ik wil nu wel eens lente!

Jan

2010-02-13T20:42:00.002+01:00

Jan op een paar klompjes, dat we gekregen hebben toen Arend werd geboren:

En Jan terwijl hij de laatste hand legt aan zijn pyramide-puzzel-emmertjestoren:

Hieronder:
Andere zoon, andere deugnieterij, andere auto, maar nog altijd dezelfde Beckvam-kruk...

Kerstkindje

2010-02-13T20:41:00.002+01:00

(Inderdaad, het werd zelfs ten tijde van deze foto al hóóg tijd dat het Fisher Price kerststalletje naar zolder werd verhuisd, en daar staat-ie inmiddels ook)

Bette blijft het kerststalletje leuk speelgoed vinden. Hier heeft ze haar geheel eigen opstelling gemaakt:

"Iedeleen moet om beebie-Jezus heen staan, want ze kwamen allemaal om naar het kindje te kijken!"

Kaasfondue

2010-02-13T20:40:00.002+01:00

Gezellig met z'n allen tafelen lukt bij ons eigenlijk alleen als er pizza, patat of pannenkoeken worden geserveerd... maar wonder boven wonder, kaasfondue vinden Arend en Bette ook heerlijk! Ik blijf er versteld van staan. En het eet zo gezellig!

Nieuwe boekenkast

2010-02-13T20:39:00.003+01:00

We hadden er nog niet over geblogd, maar inderdaad, we hebben dus een nieuwe boekenkast! Als er een nieuwe kast komt, moet de oude weg. Gelukkig wilde een collega van Christiaan onze Billy's wel hebben. Helaas kwam hij ze een dag eerder dan afgesproken ophalen. Gaf niet (we waren allang blij dat we eraf waren) maar we moesten dus nog wel onze boeken, cd's en dvd's creatief opbergen gedurende een aantal dagen...

Arend en Bette trekken zich er nu niet zoveel van aan (gaan net zo makkelijk vóór de bank zitten om televisie te kijken) maar zie achter Bettes hoofd de naar onderen zeilende doos met puzzels!

Spoorlijn

2009-12-20T15:19:00.001+01:00

Arend heeft van onder de kerstboom twee nieuwe wissels en een splitsing gekregen voor zijn spoorlijn. Jongens van alle leeftijden vinden het prachtig om er een grote baan van te bouwen en met de treintjes te rijden:

Koekjes: revisited

2009-12-20T15:18:00.003+01:00

Vandaag gaan we lekker zelf koekjes bakken. Na enig speuren vind ik een recept dat er wat eenvoudiger uitziet dan pepparkakor en toch lekkerder dan macrobiotische, suikerarme havermoutkoekjes. Uiteindelijk kwam ik uit op een zeer simpel recept voor zandkoekjes. Dat bleek inderdaad een handig recept te zijn alleen al omdat het niet uitmaakt of de boter hard of zacht is, en het deeg zich gemakkelijk laat kneden en uitrollen.

Arend en Bette maken de koekjes uit de deeglap. Arend legt zijn pas gemaakte koekmannetje zorgvuldig op de bakplaat: "deze moet hier liggen, want het poppetje volgt de ster, naar Bethlehem!" Op de achtergrond zien we papa dapper in weer en wind sneeuwschuiven.

Bij de thee eten we al een heleboel koekjes:

En later kunnen we Lars en Stijn ook nog trakteren!

Bette en Stijn als vanouds op één stoel:

Het is éven uit geweest tussen Bette en Stijn. Bette was niet meer Stijns vriendinnetje. Ze had iets vreselijks gedaan. Toen we met z'n allen bij Lars en Stijn gingen patat eten, en Bette voor het eten haar handen waste, droogde ze ze af aan Stijns 'Doeta'... een zeer heilig relikwie. Gelukkig heeft Stijn het in zijn hart gevonden Bette te vergeven!

Straatbar

2009-12-20T15:14:00.004+01:00

Een paar buurmannen organiseren een straatbar met glühwein, warme chocolademelk, kaas, worst, vuurwerksterretjes en gehaktballetjes met saté! Gezellig maar errrrrug koud.

Lastig drinken ook, als je al bijna niet kunt bewegen omdat je zit ingepakt in een hemd, t-shirt, twee truien, dikke winterjas, sjaal, muts en wanten.

Gelukkig is er ook nog een vuurkorf om lekker dicht bij te staan.

Ondanks de voorzorgsmaatregelen willen de kinderen toch na een kwartier heel graag weer naar huis. Maar het was leuk!

Boekje lezen

2009-12-20T15:13:00.002+01:00

Zaterdag heeft papa dienst dus zijn we met z'n allen vroeg beneden. Bette leest Arend voor uit het grote luikjesboek van Mozes. Het begin heb ik helaas gemist, ik val in als Bette vertelt over de tien plagen.

"God was heel erg boos, want de plinses had een babietje in huis, maar die was van iemand anders. Dus kwamen er... (één voor één de luikjes open) ...kikkers, en mieren, en een slang, en vissen, en koeien en hagelslag."

Meer leuke uitspraken van Bette:

Mama zet koffie in afwachting van papa, die even weg is. Bette: "Als ik later een mama ben, heb ik ook een papa, en dan moet ik ook koffie maken voor de papa. Dus ik moet wel leren koffie maken! En dan krijg ik ook kindjes, en dan ben jij de oma van de kindjes. Want oma Tippe is ook de mama van oma Gea."

Terwijl Arend op school is, en Jan in bed, doen Bette en ik een spelletje. Mama wil met de dobbelsteen gooien. Bette, verontwaardigd met de handen in de zij: "Nee, ík magt beginnen, want ík ben de jomste! Dat staat in de spellegels!" (en warempel, het stond er inderdaad...)

Meer sneeuwpret

2009-12-20T15:09:00.004+01:00

Donderdagmiddag en vrijdag zijn alle kinderen vrij vanwege het noodweer. Het is toch wat in Nederland: er valt een paar centimeter sneeuw en het hele land ligt plat. Mama moet overigens gewoon werken. Papa maakt een sneeuwwandeling met Arend, Bette en Jan.

Aangezien papa liever lui dan moe is, moeten Arend en Bette de slee met hun kleine broertje zeulen. Zie ze werken! En ziet u ook de vernuftige constructie die papa op de slee heeft gemaakt? De sleeën met zitjes waren namelijk op dus heeft papa het zitje van een oude kinderstoel (die we al bij andermans grofvuil vandaan hebben gesleept, hoezo goed gerecycled) van de poten afgehaald en met sjorbandjes achterop de slee vastgemaakt.

Na zoveel sneeuw- en buitenpret wordt er 's avonds natuurlijk snert gegeten, niet met roggebrood en spek maar met stokbrood en lekkere kaasjes:

Stokbroodjes eten met Jan staat garant voor een tapijt van kruimels onder de tafel. Gelukkig is Jan niet te beroerd ook een handje te helpen bij het opruimen van de chaos!

Dat kunnen we wel gebruiken, zo'n hulp in de huishouding. Hoog tijd dat we Jan leren was opvouwen!

Sneeuw!

2009-12-17T10:04:00.002+01:00

Het sneeuwt! Omdat rtv-Noord iedereen aanraadt niet met de auto richting Groningen te gaan en ik héél gehoorzaam ben zijn Bette, Jan en ik vandaag thuis.

Bette in de tuin, zie hoe zo'n dikke laag sneeuw er op de schommel ligt!

Jan in de sneeuw. Helemaal Jan: niet nadenken, niet aarzelen, hup erin.

Sleeën:

De gezelligste tijd van het jáááár...

2009-12-14T22:02:00.002+01:00

... met het hele gezin, bij elkáár,
(ding-dong, ding-dong)
Sky radio! (the Christmas station!)

Het Sky radio deuntje van december. Moet ik steeds aan denken als wij in de gezelligste tijd van het jaar proberen wat rust te creëren bij en voor onze doorgedraaide koters.

Natuurlijk ís het ook heel gezellig! We genieten volop. Ondertussen gaat dit al vanaf eind oktober (voorbereidingen op het Halloween Griezelfeest) via november (Sint-Maarten), langs de intocht van Sinterklaas, Sinterklaas op de crèche, Sinterklaas op de BSO, Sinterklaas op school, Sinterklaas spelletjesdag en Pakjesavond, rechtstreeks naar de voorbereidingen op kerst. Let op: de goedheiligman is nog geen dag het land uit of er staat een kerstboom in de klas. Een halve week later lopen we met z'n allen over de kerstmarkt van Arends basisschool.

Supergezellig, jazeker. Maar ook wel een beetje (boel) veel. Zeker voor Arend, bij wie alle prikkels soms wel op een sterkte van 300% lijken binnen te komen. Is het dan gek dat hij de zondag na het kerstboom-optuigen en het kerstverhaal naspelen met Fisher Price poppetjes het allemaal éven zat is?

Aanleiding weet ik niet eens meer...

... maar het heeft zeker een half uur geduurd.
Gelukkig even wat rust met thee en speculaas.
Het houdt nog niet over maar de kalmte lijkt weergekeerd:

En dan is het nog maar half december...

Bette is gelukkig nogal stoïcijns en laat alle drukte maar wat over zich heen komen. Een beetje zoals papa. Die sukkelt rustig met drie kleintjes de kerstmarkt over om poffertjes voor iedereen te halen. Mama gaat gewoon op zoek naar het glühweinkraampje en Jan is dik tevreden als hij na afloop een oliebol mag opeten:

Zo komen we december wel door. En het wordt vanzelf januari...

Kerst komt eraan

2009-12-14T21:31:00.004+01:00

Vrijdag hebben we op de kerstmarkt van Arends basisschool een denneboom gekocht. Vanmorgen is het een échte kerstboom met lichtjes, slingers, ballen en natuurlijk de kerstman, het vogeltje en de piek. Voor de mensen die nog geen kerstboom hebben versierd hier wat gratis tips, leer van ons:

1. Controleer vóórdat je je geselecteerde lampjessnoer zorgvuldig in de boom hebt gehangen en alle lampjes aan takken hebt vastgemaakt, of het betreffende snoer het DOET.
2. Controleer vóórdat je de loeizware piano volpakt met waxinelichtjes, boeken, kerstprullaria en stokjes wierrook, of deze niet toevallig pal voor het stopcontact staat dat zich het dichtst bij de kerstboom bevindt.

Om helemaal in de juiste sfeer te komen zet iedereen zijn kerstmuts op:

En dan op naar de kerstboom. Ze vinden 'm alledrie prachtig.

Gelukkig is-ie een stuk kleiner dan vorig jaar, toen we de top moesten amputeren om 'm in huis te laten passen en we nog twee dozen kerstballen erbij hebben moeten kopen om 't een béétje wat te laten lijken. En wat heerlijk om nu gewoon de terrasdeur open te doen en je kerstboom binnen neer te zetten, vergeleken met laten glijden over zeiltjes met drie personen omdat het stuk jungle niet te tillen is. Om binnen een uur klaar te zijn met optuigen en om 'm op Jan-veilige hoogte op een tafeltje te kunnen plaatsen. Hier voorlopig geen woudreuzen meer in huis.

(Paar dozen kerstballen kopen, iemand?)

Dit is 'm, en eronder staat nog een verrassing!

Het is het Fisher Price Little People kerststalletje dat ik écht niet kon laten liggen. Maria, Jozef, kindje Jezus, os, ezel, drie Koningen met een kameel en zelfs een engel. Helemaal compleet. Dacht ik. Niet dus. Er is wel een schaapje maar géén herdertje! Geen nood, daar vinden we wel iets op, de (*Village*) Little People buschauffeur kan dienst doen als herdertje.

Daar lig je dan bij nachte. Ideaal is het niet, maar goed.

Spijkerweekendje

2009-12-14T21:15:00.006+01:00

Met dank aan Renske en Jacolien voor de foto's!

Opa Arend en oma Gea waren 35 jaar getrouwd en hadden ter ere hiervan een huisje gehuurd op het prachtige vakantiepark de Beerze Bulten.

Omdat wij nog wel een weekje vakantie te goed hadden besloten we de week ervooraan óók alvast lekker daar te gaan zitten. Wat een goed idee! De Beerze Bulten had meerdere buiten- én binnenspeeltuinen, een prachtige bosrijke omgeving met heel veel paddenstoelen en een schitterend zwembad met binnenzandbak.

Als er water en zand is heb je aan Bette geen kind meer:

Vandaar ook dat wij er zo heerlijk ontspannen bij zitten. Een uurtje ná deze zandmassage piepte Christiaan wel anders toen hij alle modder van zich af moest spoelen maar dat mocht de pret niet drukken:

Een geweldige glijbaan ontbrak natuurlijk ook niet (Arend met papa):

Jan en Rachel, even oud, hadden elkaar helemaal gevonden. Hier spelen ze samen met het oerhollandse hamertje-tik:

En natuurlijk was dit ook weer een goede gelegenheid om alle kleinkinderen eens gezamelijk op de foto te zetten. Van links naar rechts:

Jan, Arend, Aimee, Rachel, Bette, Daniël.

's Avonds met de hele familie gourmetten was een groot succes (toen het kortsluitende apparaat was weggeborgen en de kinderen op bed lagen) en zelfs Sinterklaas is nog langsgeweest in het "Giga Konijnenhol".

Een zeer geslaagd weekendje en een heerlijke vakantie!

Helaas werd de vreugde wel wat overschaduwd omdat Beppe Tippe in het ziekenhuis lag na een beroerte en een longontsteking. Op het moment dat u dit leest gaat het gelukkig al weer veel beter met haar!

Daniël!

2009-11-17T21:56:00.003+01:00

Misschien dat het jullie per ongeluk al was opgevallen bij de links, maar het is zo ver: Rachel heeft een broertje! Daniël is geboren! Hij is ter wereld gekomen op zondag 15 november 2009 en hij weegt 3330 gram. Een nieuw neefje erbij!

(Voor de meelezers: de papa van Rachel en Daniël is het jongste broertje van Christiaan)

Hier het gelukkige gezin met de nieuwe aanwinst:

En nog een mooie close-up van het jongetje:

Met dank aan opa en oma Kruitbosch voor de foto's.

Sinterklaas in het land!

2009-11-15T20:26:00.005+01:00

Zaterdag was de aankomst van Sinterklaas!

Arend en Bette hebben het op de televisie op de voet gevolgd. Het was nog even spannend omdat er wat pakjes overboord waren geslagen maar gelukkig is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.

's Avonds krijgen we visite van Wouter, Jacolien en Aimee. Jacolien leest een boekje voor. Natuurlijk het bekende prentenboek van Sinterklaas! En voorlezen, dat wil nog steeds zeggen, Arend en Bette vertellen en de rest kijkt mee! Deze keer inclusief Beebiejan.

Heksengevangenis

2009-11-15T20:25:00.001+01:00

Bette vindt de Sneeuwliedjes nog steeds zó geweldig om mee te spelen. Maar die heksen... het lijkt wel of we ineens overal heksen tegenkomen! En dan nemen opa Jan en oma Betty er nóg eentje mee. Nu hebben we VIJF heksen. En we hebben maar vier ridders/jagers/stoere mannelijke beschermlui... dat is niet genoeg!

Gelukkig staat onze Bette zelf haar vrouwtje. Ziet u daar, naast de koekjespot?

Nee? Dat dacht ik al. Hier een detailopname:

De heksengevangenis!

Weg met die loeders. Kunnen we eindelijk rustig spelen. En hoe jullie ook met die appels staan te zwaaien, denk maar niet dat we erin trappen.

De Vaat van Noach

2009-11-15T20:23:00.002+01:00

Jan mag officieel niet aan de vaatwasser zitten. Natuurlijk doet hij dit wel. We zien hem regelmatig rondscharrelen met het bestekmandje en als hij dingen uit de vaatwasser heeft gehaald is het negen van de tien keer iets breekbaars, scherps of extreem smerigs.

Deze keer zat Jan wat rond te rommelen bij de lege vaatwasser en leek het erop dat hij dan maar iets had achtergelaten in plaats van mee te nemen. Nadere inspectie liet zien dat Jan Noach in het bestekmandje had gestopt:

Je zou zeggen dat je in veertig dagen zondvloed wel tijd hebt om even in het water te poedelen maar volgens Jan kon Noach nog wel een bad gebruiken. We hebben hem maar gauw weer veilig in de Ark gedaan.

Oei, wat zal opa zeggen...!

2009-11-15T20:22:00.001+01:00

Zoals bekend heeft opa Arend zijn uiterste best gedaan het oude bordenrek van mama weer in zijn oude glorie te herstellen. Speciale aandacht is hierbij besteed aan de haakjes die eraan zaten en toen we het rekje terugkregen is ons op het hart gedrukt deze haakjes vooral niet te gebruiken - ze zijn namelijk niet berekend op gewicht en extreem kwetsbaar.

Bette weet van dat alles niets en dacht, dat is wel een handige plek om mijn poppenstoeltje op te ruimen:

Héél voorzichtig heeft papa het stoeltje weer losgehaakt en het haakje is gelukkig blijven zitten. Pfoei!

Sint Maarten 2009

2009-11-15T20:17:00.008+01:00

Het is weer de elfde van de elfde: tijd voor lampionnetje lopen! Dit schijnt vooral in het uitsterste noorden en het uiterste zuiden van ons land 'groot' te zijn en zoals al eerder geschreven heeft papa er vroeger nooit iets mee gedaan. Het beste bewijs voor zijn totale integratie in het mooie Groningen ziet u hieronder, waar hij samen met Bette een prachtige lampion in elkaar knutselt.

Eerst knipt papa uit roze karton twee mooie bloemen:

Dan tekent Bette in het midden van de bloemen een cirkel. De cirkel wordt eruit geknipt en achter het gat wordt roze vliegerpapier geplakt.

Vervolgens wordt de lampion met opplakbloemetjes versierd, en dan worden de twee bloemen met een 'band' ertussen tot echte lampion gemaakt.

Nog met bloemetjeslint een hengseltje eraan, en klaar! Hier staat het schitterende eindresultaat te kijk samen met Arends zelf op school gemaakte lampion (de pompoen) en Jan z'n door de crècheleidsters gemaakte maar zelf geverfde lampion (de papegaai).

Voor we langs de huizen gaan om te zingen voor snoep is er een Sint-Maarten kerkdienst in de kerk. Arend is één van de vier kinderen uit zijn klas die door de kerk mag lopen met z'n lampion! Hij was apetrots!

De kerkdienst was prachtig. Arend heeft na afloop (het was al héél laat) achter een beker melk als afzakkertje met hoogrode konen het door groep 6 opgevoerde verhaal van Sint-Maarten in geuren en kleuren naverteld voor papa. Want dat kende hij toch nog niet, alle integratie ten spijt.

Wie het verhaal overigens nog meer niet kent, hier staat het wel mooi uitgelegd. Zelfs ik als geboren Noorderling heb er van geleerd: de link tussen de heilige Martinus en de Martinitoren had ik nog niet gelegd maar Sint-Maarten blijkt de patroonheilige van Groningen te zijn. Geen wonder dat het een groot feest is hier.

Tenslotte nog een foto van Bette en Stijn die het stuk tussen ons huis en dat van Franke en Kirsten hand in hand hebben afgelegd "want het is zo donkel!".

Arend was de volgende dag helemaal schor, zo enthousiast heeft hij alle liedjes gezongen. Het blijft een gezellig feest!

Sneeuwliedje en de heks

2009-11-06T20:37:00.003+01:00

Ja, ook wij sparen de Sneeuwwitje-figuurtjes van 's lands grootste kruidenier. Arend en Bette zijn er dol op, ze doen hele rollenspelen! Dankzij opa Jan en oma Betty en de boodschappen van vandaag hebben we nu een heleboel. Ook veel dubbele, onder andere vier Sneeuwwitjes en vier heksen. Dat mag de pret niet drukken voor Bette: hoe meer Sneeuwwitjes hoe beter. Arend heeft zich direkt de jager (ridder) en de prins toegeëigend:

Terwijl Bette zich echt uren kan vermaken met de vier "Sneeuwliedjes" en de koningin. Maar de heksen vindt Bette niet leuk. Die laat ze het liefst in het doosje zitten en anders een heel eind weg op de tafel.

Op één of andere manier zijn de heksen nu toch wel op vrije voeten! Vlug verschansen de Sneeuwliedjes zich in het bakje. De ridder en de prins maken zich gelukkig op voor het gevecht:

Poef, weg met de heksen. Zo pak je dat aan!

Als verrassing nam ik vanmiddag de Sneeuwwitje-film op dvd mee. Ik had eldersch al gelezen dat de film wel wat spannend is voor kleintjes maar ik wist het natuurlijk weer beter. Arend en Bette vonden het prachtig, ze zaten met open mond te kijken op de bank. Tot het moment dat de boze stiefmoeder/koningin in een heks veranderde. Dat vond Bette niet leuk. De televisie moest uit. Duidelijk nog iets te indrukwekkend voor kinderen van drie.

"Mama! Sneeuwliedje zijn moeder heeft een wijntje opgedronken en toen veranderde hij in een heks! En toen had hij nog maar één tand, een hele grote! En hij ging een giffe appel geven aan Sneeuwliedje! Mama, jij gaat toch geen heksenwijntjes drinken? Gewone mensen kunnen toch niet in een heks veranderen?"

O, help. Een kind met een trauma. Dat wordt de komende zeven jaar lichtjes aan op de gang. Na mijn uitgebreide geruststelling lijkt er niet veel meer met Bette aan de hand te zijn maar de Sneeuwwitje-film mag niet meer aan. Ik leg aan Arend uit dat Bette de film nog een beetje eng vindt en dat we daarom toch maar even naar iets anders gaan kijken. Grootmoedig zegt Arend dat als Bette bang is voor de heks, hij het dan wel goed vindt dat het Zandkasteel erin gaat. Ik probeer hem nog wat te troosten door te zeggen dat hij dan gewoon een keer Sneeuwwitje verder mag kijken als Bette 's middags slaapt. Dan komt de aap uit de mouw: "maar mama, eigenlijk vind ik de heks óók niet zo leuk..."

Mannen...

Bette ligt nu al weer ruim een uur heerlijk te slapen en ik heb haar gelukkig niet meer over heksen gehoord...

Verkleeddag

2009-11-06T20:26:00.002+01:00

Vandaag is het een feestdag op de crèche. Alle kindjes mogen verkleed komen! Mama en Bette hebben samen een pakje uitgezocht achter de computer. (hoor eens, we kunnen niet allemaal van die creatieve naaiwonders zijn). Al dagenlang verheugt Bette zich erop: over 5 - 4 - 3 - 2 - 1 nachtjes slapen mag ze als elfje verkleed! En dan is het nu eindelijk zo ver!

Compleet met vleugels én toverstokje.

Dat toverstokje móest en zou erbij maar toen puntje bij paaltje kwam liet Bette hem in de auto liggen. Want een elfje met een toverstokje, dat is geen elfje meer, dat is een fee. En Bette wil geen fee zijn, maar een elfje. Ze heeft een punt.

Uiteraard moest ook ons jongste crèchekind passend verkleed. Voor hem hadden we nog iets in huis:

Dit prachtige bijenpakje is nooit een doorslaand succes geweest sinds de lieve goede Sint het vorig jaar cadeau deed aan Bette. Toen Arend en Bette zagen dat Jan erin rondliep, was het echter op slag het meest begerenswaardige stuk textiel hier in huis. "Mag ik straks als bij verkleed? Nee ik was eerst, ik heb 'm gekregen!" Rare kinderen.

In ieder geval, het verkleedfeest op de crèche was ontzettend leuk. Bette heeft er erg van genoten de hele dag een elfje te zijn!

Zal ik?

2009-11-01T15:42:00.000+01:00

Je wéét dat je alles hebt geback-upped. Je wéét dat hij er sneller van wordt. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Maar het blijft toch even slikken, om dit te fiatteren:

Toch gedaan, en wat een genoegen! De laptop is echt wel veertig keer zo snel.
Met dank aan Nanne voor het voorbereidend werk en de adviezen!

Verstandskiezen

2009-11-01T15:14:00.005+01:00

Eigenlijk, eigenlijk had het tijdens de zwangerschap van Arend al gemoeten. Maar, toen kon het niet want ik was zwanger, al die verdoving, slecht voor de baby. (Is nonsens maar dat doet er even niet toe). Na de zwangerschap had ik weinig klachten meer. Tijdens de zwangerschap van Bette kwamen de problemen terug maar tja, zwanger. Tussen Bette en Jan had ik niet zoveel last meer en bleef het er weer bij. Tijdens de zwangerschap van Jan meldde de tandarts dat het niet langer ging, er moest iets gebeuren. Maar toch zeker niet tijdens mijn zwangerschap! Na de zwangerschap drong ze aan: dóe er nou iets aan! Ze gaf me een verwijsbrief maar die verdween in een la. De klachten verdwenen ook en ik dacht, daar kom ik mooi onderuit. Helaas. Bij de eerstvolgende controle prikte de tandarts direkt door mijn lapzwanserij zowel als mijn tandvlees heen: een flinke puscollectie. Nu! Moet! Hij! Er! Echt! Uit! Ze printte de verwijsbrief nog een keer uit. En dus heb ik toch maar een afspraak gemaakt. En nu ben ik verstandskiesloos. In de onderkaak, dan.

Normaal gesproken halen ze beide verstandskiezen aan één zijde weg, en die aan de andere zijde een andere keer. Dus beide linker kiezen, of beide rechter. Ze doen liever niet beide onderste of beide bovenste want dan kun je niet kauwen. Op mijn dringend verzoek heeft de kaakchirurg toch beide onderste kiezen weggehaald: de linker moest namelijk beslist van de tandarts, daar zou een hele wolk pus onder zitten, de rechter had ik toevallig die week flink last van gekregen. Ik eet wel een paar dagen soep en brinta, haal ze eruit!

Op de foto was te zien dat de linker inderdaad flink ontstoken was en de rechter zo ongeveer dwars in mijn kaak aan het groeien was. De chirurg kon zich indenken dat hij me flink plaagde. Hij streek dus over zijn hart en heeft ze tegelijkertijd verwijderd.

Eerlijk is eerlijk: ik voelde weinig van de verdoving en, behalve dan het heen en weer geschud worden bij het trekken van de rechterkies die nogal vastzat, niks van de ingreep. Ik voelde überhaupt niks van de onderste helft van mijn gezicht de hele verdere middag. Kon hem ook niet bewegen. Natuurlijk was ik gewoon op eigen gelegenheid gekomen en moest ook weer zelf in de auto terugrijden na de operatie, ik heb mijn tanden daar tenslotte niet bij nodig. Geen probleem, behalve dat ik er wat bijzonder uitzag. Mijn onderste gezichtshelft hing er maar een beetje bij en ik moest steeds een hele lading bloederig kwijl van mijn kin afvegen omdat ik niet kon slikken en het er dus gewoon uitliep. Even kreeg ik een visioen, stel je voor dat ik toch wordt aangehouden, voor een standaardcontrole of zo. Daar zit de bruid van Dracula, onverstaanbaar mompelend: "maa aget, ik ka bef autogijde, mij veffamkiefe fij egui!"

Gelukkig gebeurde dit niet en toen de verdoving wegtrok was de pijn prima te hanteren met paracetamol. De volgende dag werd mijn wang echter dikker:

en dikker:

De kaakchirurg had er al voor gewaarschuwd, aan die kant ging het nogal 'van dik hout' omdat hij eerst een heel stuk bot moest wegboren, flink in het vlees moest snijden en fors trekken. Het wordt er allemaal niet eleganter van. We zullen hopen dat ik er morgen weer iets minder uitzie als The Incredible Hulk en weer wat normaal kan praten anders jaag ik alle patiënten nog weg! Maar: ik ben ervan af. Gelukkig!

Meer praatjes

2009-10-28T21:13:00.005+01:00

Ook de afgelopen paar weken is er weer heerlijk veel en grappig gekletst door onze kinders.

De vraag van vandaag voor Arend is altijd weer: wat gaan we vanavond eten?

Arend: mama, wat gaan we vanavond eten?
Mama: Hutspot! Dat is stamppot worteltjes.
Arend: mmm, stamppot boerenkool!
Mama: nee, hutspot. Dat is ook stamppot, maar dan met worteltjes.
Arend: ooo, stamppot boerenkool met worteltjes!
Mama: nee, geen boerenkool. Hutspot is aardappels met worteltjes door elkaar gestampt. Stamppot worteltjes dus. Daarom is de hutspot ook oranje.
Arend: lekker, oranje stamppot boerenkool!
Mama: *ZUCHT*, ja, lekkere oranje stamppot boerenkool. Kom je aan tafel zitten?

Mama, Bette en Jan gaan met z'n drieën Arend naar school brengen. In de klas staat een heuse herfsttafel. Bette wijst aan: pompoenlampjes, paddestoelen en kastanjes! Kijk, zegt Elvin, dat zijn Assepoesters! Nee, zegt Arend, die heten oesterzwammen. En het waren ook oesterzwammen! Goed zo, Arend!

Mama, Bette en Jan gaan, als Arend op school zit, koffie drinken bij Kirsten, Stijn en Jort. Bette wijst naar Jort: mama, kijk! Jort is naar de kapper geweest! Nee Bette, Jort hééft gewoon geen haar. Sommige baby's zijn kaal en andere, nou ja, NIET...

Out-of-the-blue uitspraak van Bette: Nanne is een mandarijn!
Ja, ik heb een aantal keren nagevraagd of dat inderdaad is wat ze bedoelde te zeggen. En ik kan er niks anders van maken. Waar het op slaat begrijp ik ook niet...

Bette krijgt van Kirsten (nog voor haar verjaardag) een poppenstuurzitje. Voor Anna-pop. Maar hoe moet dat nou? Er zit geen gordel in! Straks valt Anna-pop er nog uit! Is niet veilig hoor, mama!

En verder uit de koker van Bette:
Mama, kijk, op die kaart staan Jip en Janneke mensen! (poppetjes in alleen silhouet)
Kijk mama, die vogels maken in de lucht een één! (ganzen die in een V vliegen, met één heel erg kort armpje, inderdaad net een 1)

Het is echt heel erg leuk om te merken hoe de kinderen de wereld interpreteren en hun eigen invulling geven aan wat er op ze afkomt. En heel gezellig om echte gesprekken met ze te kunnen voeren! Genieten!

Zuudloardermaarkt

2009-10-25T21:41:00.004+01:00

Ieder jaar op de derde dinsdag van oktober vindt in het mooie Zuidlaren de grootste en oudste paardenmarkt van Europa plaats: de Zuidlaardermarkt. Aangezien ik in Zuidlaren werk, op ongeveer 2 centimeter van de markt, leek het me wel leuk om er met de kinderen even heen te gaan. Dus op dinsdag, na het consultatiebezoek en het slaapje van Jan, gaan we met z'n vieren richting Zuidlaren.

*Let op, op dat moment had ik bovenstaande website nog niet gelezen, ik was nog nooit eerder op de Zuidlaardermarkt geweest en had geen idee wat me te wachten stond*

Ki-lo-me-ters voor Zuidlaren stonden alle bermen langs de weg bomvol met auto's, hutjemutje. Een verstandig mens had hier haar conclusies uit getrokken, zo niet ik. Ik dacht, het is wel wat vol hier, maar de grootste drukte zal wel voorbij zijn, de paardenhandel is immers alleen 's morgens. Hopelijk kan ik de auto nog ergens in de Kerkstraat kwijt, op de Brink zal wel niet meer lukken.

*naïef! naïef! naïef!*

Ver voor het bordje "Zuidlaren" werd ik door drie figuren met felgekleurde jasjes aangehouden. Of ik vijf euro wilde betalen voor het parkeren, ten bate van de sportverenigingen. Eh, okee! En dan deze straat in mevrouw, dan kunt u op één van de weilanden achter de Prins-Bernhardhoeve parkeren. Ik begon me langzaamaan te realiseren dat de Zuidlaardermarkt blijkbaar best een happening is. We raakten gelukkig de auto kwijt op het dichtstbijzijnde weiland zodat we nog maar een kilometertje of twee, drie hoefden te lopen naar het dorp. Natuurlijk was ik niet zo verstandig om te zeggen, weet je, we gaan wel naar de kinderboerderij. Kom nou, niet zo snel opgeven. Bovendien heb ik vijf euro betaald voor dit weiland. En de kinderen mogen een suikerspin, dat heb ik al beloofd. Niet miepen, lopen. Jan in de rugdrager, Arend en Bette elk een handje, dan zijn we er zo.

*behalve dan NIET*

De toestand in Zuidlaren was werkelijk met geen pen te beschrijven. Koninginnedag in Amsterdam is er niks bij, echt he-le-maal niks. Al ver vóór de straat waar ik had bedacht de auto neer te zetten stond het barstensvol met kraampjes: speelgoed, eten, snoep, boeken, muziek, paardenspul, hondenspul, loempia's, bier, bier, bier.

Het nauwe straatje richting de Brink, waar de kermis was en nog iets verder de markt zelf, vormde een ware necklebot, maar dat had ik pas door toen we er middenin zaten. Op een gegeven moment stond ik met Arend en Bette in een mensenmassa die gewoon muurvast zat. We konden geen kant op. Vooruit gingen we niet, terug was geen optie, we kwamen niet opzij. Ik begon licht te hyperventileren. Arend en Bette gelukkig niet, die keken hun ogen uit en trokken zich niks aan van de drukte! We hebben er zéker een half uur over gedaan om de twintig meter naar de Brink af te leggen.

Ik was zo opgelucht dat we zonder kleerscheuren uit die ellende waren gekomen dat ik niet meer op zoek ben gegaan naar paarden maar dat gaf niks. Arend en Bette vonden gelukkig de kermis erg leuk, zélfs toen we geen suikerspin konden vinden. Ze kregen uit een snoepkraam dan maar een afgrijselijke plastic trompet met snoep erin.

Het zoveelste slechte idee van die dag, de trompetten doen het namelijk echt als het snoep eruit is. Ze doen het zelfs ERG GOED.

Met omweg door rustiger straatjes (gelukkig ken ik de weg in Zuidlaren!) zijn we weer bij de auto terecht gekomen. De kinderen vonden het een hele belevenis, Arend wilde eigenlijk nog niet weg en was teleurgesteld dat we niet in de draaimolen waren geweest! Volgend jaar gaan we om 8.00 uur 's morgens. Of we gaan toch maar gewoon eendjes voeren. De kinderen hebben zich op de Zuidlaardermarkt dan wel prima vermaakt, het is voor mama een hele beproeving...!

Uit eten!

2009-10-25T21:40:00.002+01:00

's Middags als papa in aller ijl de caravan naar de stalling heeft gebracht stappen we met z'n allen, in onze mooiste kleren, in de auto: we gaan uit eten! Het is voor Arend en Bette de eerste keer in een ECHT restaurant. Alle McDonalds, raststättes, snackbars en wegrestaurantjes tellen we even niet mee. We gaan met opa Jan en oma Betty en Nanne en Ilse naar de pizzeria. Dat komt mooi uit want Arend en Bette zijn dol op pizza en deze tent ging om 17.00 al open! Een beetje op tijd aan tafel is wel een voorwaarde om het met kleine kinderen gezellig te houden.

Aan de pizza:

Ze hebben héél goed in de pizza gegeten, daarna elk nog een ijsje met een chocolade-ei opgepeuzeld (dat is overigens het beste blijven hangen, als we het over het etentje hebben: "o ja, toen in de lestolant, toen hebt wij een chocolale-ei gehad!") en zich uitstekend gedragen.

Uiteraard waren zowel mama als oma goed voorbereid op de happening dus was er een heleboel speelgoed, tekenspul, boekjes en stickers mee om het grut te vermaken dus ze hebben zich geen moment verveeld.

Voor Janneman was het een lange zit. Voordat wij onze pizza's hadden gekregen had hij zijn prakje en banaan alweer op! Het liefst scharrelde hij een beetje rondom onze tafel door de eetzaal, of een stukje (stuk) verderop.

Toen Jan zich écht begon te vervelen mocht hij met papa even buiten een wandelingetje maken. Nanne heeft er een blip van gemaakt.

Wij vonden het een zeer geslaagd uitje en de kinderen hebben het heel goed gedaan.

Stallingsklaar

2009-10-25T21:39:00.005+01:00

Het weer wordt al écht herfstig en het zit er dik in dat we dit jaar niet meer met de caravan uit kamperen gaan. Tijd om 'm te boenen en naar de stalling te brengen! Papa en mama hebben een goede verdeling: mama doet de binnenkant en papa de buitenkant. Het lijkt er echter sterk op dat papa een manier heeft gevonden om zich aan zijn huishoudelijke taken te onttrekken.

"Kindermishandeling!" roepen gaat ook niet heel geloofwaardig overkomen aangezien Arend en Bette de grootste lol hadden met de hogedrukspuit en de doekjes. En de caravan is blinkend op stal gegaan. Een echte win-win situatie!

Broertje Bal

2009-10-08T21:53:00.004+02:00

Hoewel Arend duidelijk beter is in de bijpassende arrogante blik komt Jan met dit fraaie kapsel en blauwe truitje plus blauwwitte streepjesbroek ook al aardig in de buurt om "baby-bal van het jaar" te zijn:

Jan z'n mooie blonde krulletjes zitten hem soms danig in de weg en de kapper zit nog niet zo in ons systeem. Ik had ze dus met gel een beetje opzij gedaan. Best leuk, als je ervan houdt... ;-)

En nog een mooie spraakverwarring met Arend...

Mama doet de koelkast open.
Arend: mag ik die bolletjesflesje prikdrinken van de vakantie?
Mama: bolletjesflesje prikdrinken? We hebben geen prikdrinken.
Arend: Jawel! In de ronde bolletjesflesje!
Mama: huh? (doet koelkast weer open)
Arend: kijk, daar!
Mama: owww, dat! Maar dat is geen prikdrinken!

Wat was het dan wel?

Een flesje citroensap lijkt verdacht veel op:

Het Echte Bolletjesflesje Vakantie Prikdrinken!

Kunst

2009-10-08T21:52:00.001+02:00

Arend en Bette zijn best creatief. Op een gewone dinsdag (nouja niet helemaal gewoon, want het was een margedag dus Arend was ook thuis) zitten we met z'n drieën aan de keukentafel. Arend is aan het tekenen en Bette is aan het kleien.

Arend heeft duidelijk een flinke sprong voorwaarts gemaakt de laatste weken: zijn koppoters hebben ineens een lijf gekregen! Hieronder zijn mooie tekening. Mama was zo dom hem op de kop aan de koelkast te hangen maar het is wel duidelijk te zien dat er onderaan gras is getekend. Arend heeft nog niet helemaal door dat bij de meeste mensen niet alleen de benen, maar ook de armen uit het lichaam groeien (en niet uit het hoofd) maar dat komt vast vanzelf.

Bette vraagt aan mij of ik een slak voor haar wil kleien. (Een slak? Ja, een slak). Dus mama kleit een slak. Als ik na de fotosessie weer terug aan tafel zit heeft Kleislak gezelschap gekregen:

Bette legt uit: de slak heeft baby'tjes gekregen, en die zijn nu bij hun mama aan het drinken! Briljant hè?

Appel

2009-10-08T21:50:00.001+02:00

Wij hebben in onze tuin twee appelbomen. Twee, omdat de rassen die geschikt zijn voor de Groningse grond en bovendien niet gevoelig voor allerlei ziektes, nou eenmaal veel minder goed aan zelfbestuiving doen. (Nee, het heeft NIET te maken met de marketingstrategie van de kweker).

Vorig jaar wilde maar één van de twee bomen bloeien en hadden we maar één misbakseltje van een appel aan de boom. Duidelijk een incestueus gevalletje van zelfbestuiving die halverwege augustus al op de grond is gekukeld. Dit jaar bloeiden beide bomen en ziet:

Een Appel! Eén appel, maar wat voor één! Prachtig rond, groot en rood. Na er maanden verlekkerd omheen te hebben gelopen konden we onze appel dan eindelijk plukken en opeten. Als toetje. Eerst even met de appel op de foto:

En dan in vijf stukjes verdelen. Vier was eerst het plan, maar Jan voelde zich vreselijk misdeeld en liet dat luid en duidelijk merken. Vooruit, Jan ook een stuk. Hij vond het heerlijk.

En het wás ook echt een heel lekkere appel. Hopelijk volgend jaar voor ieder één!

Ons trio

2009-10-08T21:49:00.001+02:00

Toen ik in de vorige post bezig was foto's te maken van Jan en Arend en hun spoorlijntjes, duurde het niet lang of Jan kwam vrolijk naar me toekruipen. Het resultaat was deze mooie close-up:

Toen Arend dat zag wilde hij direkt óók op de foto:

Bette niet:

En als mevrouw iets in haar hoofd heeft (bijvoorbeeld niet op de foto willen) heeft ze het níet in haar achterste...

Spoorlijntjes

2009-10-08T21:48:00.004+02:00

Arend is dol op spoorlijntjes bouwen. Jan ook. De definitie van 'bouwen' die Jan hanteert, lijkt echter verdacht veel op wat andere mensen zouden ervaren als de omschrijving van 'slopen'. Of misschien is Jan wel gewoon dol op spoorlijntjes slopen.

Ingewikkelde beschouwingen zijn aan Arend niet besteed: hij heeft een veel betere oplossing gevonden. Als hij een spoorlijn wil maken, legt hij er eerst één speciaal voor Jan aan.

Als Jan onschadelijk is gemaakt, kan Arend ongestoord aan zijn eigen lijn bouwen.

En toch samen spelen! Gezellig :-)

Nieuw koffiezetapparaat!

2009-09-11T15:51:00.002+02:00

Zoals sommigen misschien al op Nannes site hebben gelezen zijn de senseo en ik niet echt dikke vrienden.

Gisteravond had ik één kopje senseo gezet van één caffeïnevrije koffiepad. Vanmorgen had ik het plan opgevat een mok koffie, dus een dubbele portie te maken. Met caffeïne natuurlijk. Ik vergat echter nieuwe pads in de houder te doen. Het resultaat is dan een kop senseo, met dubbel water maar van één pad, om precies te zijn van een reeds gebruikte, caffeïnevrije pad van de avond tevoren. Bah!!!

Christiaan heeft daarom vanmorgen direkt maar het apparaat aangeschaft dat we al een tijdje op het oog hadden maar onzin vonden omdat de oude nog functioneerde:

Ben benieuwd! 't Is er wel weer één met een breekbare kan, helaas.

Koffie zetten

2009-09-08T21:27:00.003+02:00

's Morgens, als we Arend naar school hebben gebracht, gaan Bette en ik altijd samen de ontbijtboel opruimen. Als dat aan kant is is het ongeveer tijd voor het ochtenddutje van Jan en hebben we het rijk alleen. Tijd voor koffie! Bette krijgt altijd een kopje melk met een klontje suiker en een klein scheutje koffie erin.

En weer zo'n mooi moment waarop mama zichzelf terughoort... Na het kruimels opdweilen ging Bette rechtop staan, zette de handjes in haar zij en verzuchtte: hè, nu heb ik écht koffie nodig!

Bette en ik zetten altijd samen koffie. Bette doet het (vooraf door mama afgemeten) water in het apparaat:

Dan de koffie erin:

Let even op, want dit krijgt nog een staartje! Dit is namelijk de tweede keer dat Bette koffie in het apparaat doet, de eerste keer had ze het al gedaan terwijl er nog geen filter in zat en mama éven naar Jan toe moest. Toen mama de filterhouder eruit wilde pakken om de koffie er weer uit te gooien, viel de koffiekan op de grond. Er zat een barstje in, maar mama dacht, toch even proberen, wie weet valt het mee.

Op het knopje drukken:

Helaas viel het niet mee. Alle koffie liep uit de kan op het plaatje dat als een gek zat te sissen en een bende op het aanrecht veroorzaakte. Het bleek ook dat het barstje wat groter was dan in eerste instantie gedacht:

Zoals de oplettende lezertjes misschien wel hebben opgemerkt zijn de plastic onderdelen van de kan subtiel anders blauw dan het blauw op de filterhouder. De originele kan had plastic onderdelen in dezelfde kleur blauw, zoals het bloemige omhulseltje onderaan, maar die kan heb ik op niet onvergelijkbare wijze kapot laten vallen. Het wordt nu misschien toch eens tijd voor een nieuw koffiezetapparaat.

*disclaimer: misschien kunnen Nanne, Ilse en Les Bastides beter hier ophouden met lezen*

Omdat een ochtend zonder koffie toch ook niet aanlokkelijk is heb ik Bette maar geleerd hoe ze een kopje Senseo kan maken:

Een mens moet toch wat...

Over jezelf terughoren... In de badkamer vroeg ik iets aan Arend wat ik blijkbaar al eerder had gevraagd. Arend draait zich om, rolt met zijn ogen en zegt: Mámaaa! Dat heb ik nou al zévenhonderdduizend keer gezegd! Je moet wel lúisteren!

Een weekendje Muizenmuis

2009-09-08T21:22:00.004+02:00

Misschien dat een aantal mensen bij het "Dag Muisjes!" plaatje wat vreemd hebben gekeken. Hier dan de achtergrond: we hebben het weekend een logeetje gehad! De klassenknuffel van Arends klas mag met Arend mee naar huis! Arends klas heet 'Het Muizenhol' en de kleuters zijn de muizen. De knuffel is uiteraard ook een muis en hij heet logischerwijs Muizenmuis.

Muizenmuis komt met véél bagage:

Ze valt met de neus in de boter: Muizenmuis mag direkt mee met de eerste zwemles van Arend (zie blog hieronder)!

Na zo'n spannende zwemles gaat de macaroni er wel in.

En zoals dat gaat bij logeerpartijtjes: Muizenmuis mag bij Arend op de kamer slapen.

Zaterdag mag Muizenmuis mee naar de verjaardag van oom Nanne...

En zondags gaat zij naar de kerk.

Dan is het al weer maandag en tijd om te gaan! Tasje ingepakt:

en op naar het volgende logeerpartijtje. Dag Muizenmuis!

De allereerste zwemles!

2009-09-08T15:45:00.005+02:00

Afgelopen vrijdag was het dan zo ver: onze Arend ging voor het allereerst naar zwemles! We hebben hem expres wat aan de vroege kant opgegeven zodat hij met beste vriendje Lars samen kon gaan.

De heren hebben er zin in!

Chris en ik hebben nogal zitten twijfelen of we Arend zo vroeg al op zwemles wilden hebben, zwemles kan namelijk ook helemáál niet leuk zijn. Leest u bijvoorbeeld eens hier en hier. We besloten toch gewoon even te gaan kijken en gelukkig viel het 100% mee. Inderdaad was Arend de jongste en meest speelse van de groep, maar ook was hij (bijna) degene die het allermeest durfde!

In het begin nog even wat onwennig, het water is koud! Gelukkig is het een klein groepje en is meester Ron heel erg aardig:

Dus al snel gaat Arend helemaal los! "Probeer mij maar helemaal nat te spetteren" zegt meester Ron, dat laat Arend zich geen twee keer zeggen!

Daarna moeten de kinderen over een mat lopen en in het water springen, waar meester Ron ze opvangt. Dit onderdeel vindt Arend zo leuk dat hij direkt na zijn beurt wil voordringen. Maar dat gaat niet door!

'Lopen als een krokodil' houdt in: je lijf helemaal recht, de benen stil houden en op je handen over de bodem lopen. Je hoofd komt dan nét boven het water uit. Heel even moet je met je gezicht ónder water om onder de kralenketting door te komen. Maar dat doet Arend mooi niet! Meester Ron houdt voor deze eerste keer de ketting even omhoog voor Arend:

En dit geeft Arend zoveel vertrouwen dat hij daarna laat zien, dat hij heus wel helemaal onder water durft met zijn hoofd! Tussen de twee jongetjes op de voorgrond door ziet u een donkere vlek, dat is Arends hoofd onder water. Dapper hè!

Wij waren héél erg trots op onze grote vent. Benieuwd hoe het verder gaat!

Buurmeisjesshow

2009-09-08T15:02:00.002+02:00

De buurmeisjes hebben een wereldaanbieding!

Voor het luttele bedrag van 20 eurocent mag je een echt knalroze 'geurzakje' kopen (boterhamzakje met badzout erin) en op de koop toe krijg je een stuk straattheater:

Arend en Bette waren er maar wat trots op! Ze hebben het aan iedereen laten ruiken.

Zomaar een zondag...

2009-09-08T15:01:00.003+02:00

Een normaal zondags ontbijt in huize De Spiekers. Als we laat kerk hebben (10.45 uur, dat is knap laat vergeleken met 8.45 uur) ontbijten we altijd uitgebreid met de hele familie. Croissantjes en kaiserbroodjes, en voor de liefhebbers een rijstwafel of cracotte.

Leuker nog dan je ontbijt opeten is het verkruimelen en op de grond gooien:

Mama vond het nodig om dit een keer vast te leggen. Terwijl ik dus over de grond kroop op zoek naar de goede positie (of dat gelukt is laat ik me niet over uit) wurmde Bette zich in een onmogelijke houding om te zien wat ik wel aan het doen was - en gooide daarbij mijn koffie om.

(déja-vu? Bette is echt kampioen volle bekers omgooien bij ons.)

Het slagveld compleet:

Maar gezellig is het wel, zo'n ontbijtje...

Dag Muisjes!

2009-09-08T07:54:00.002+02:00

Groetjes van Arend, zijn papa & mama, en zusje Bette & broertje Jan!
Veel plezier vandaag!

Baby-opaatjes

2009-09-01T20:17:00.002+02:00

En ook het jongste duo heeft zich uitstekend vermaakt in Vlagtwedde.

Jan is druk bezig met het leren lopen. Hij kan al prima los staan en heel soms zet hij gedachteloos een klein stapje. Als hij er over gaat nadenken, of je probeert hem aan te moedigen, duikt hij echter gauw naar beneden en kruipt toch maar liever een stukje!

De goeie oude baby-rollator doet nog altijd prima dienst voor de twee kereltjes:

Ziet u ze over tachtig jaar ook al samen krummelen?

Jan vindt het toch veel te langzaam gaan, dat ding. Bovendien hoef je maar even per ongeluk scheef te lopen en je zit vast in het gras! Dan liever een auto:

Dat gaat een stuk sneller!

Jut en Jul

2009-09-01T20:14:00.004+02:00

Ook deze vakantie waren Bette en Stijn niet bij elkaar vandaan te slaan. Onze Jut en Jul hier samen aan een lekkere ijslollie:

Bettes blote buik is wat dikker en gevulder dan die van Stijn: onze dame die drie maanden jonger is dan haar beste vriendje blijkt twee kilo zwaarder en één centimeter langer te zijn dan hij.

De volgende dag zit het koppel samen in één stoel achter de nieuwe Dora computer (zie twee blogs geleden) van Bette.

Heel gezellig dat dat stel straks bij elkaar in de klas komt!

Boerenbont

2009-09-01T20:07:00.004+02:00

Omdat wij met drie van de vijf gezinsleden jarig zijn in de mooie maand Augustus besloten we alle feestelijkheden dit jaar te combineren in één weekend! Mama heeft hierbij geluk: omdat 16 Augustus er mooi tussenin valt, is het haar 'echte' verjaardag!

We gaan met de caravan een lekker lang weekend op camping Boerenbont in Vlagtwedde staan. Deze boerencamping is ideaal voor gezinnen met jonge kinderen: het is niet veel meer dan een weiland met eromheen hoge bomen (dus lekker beschut), met daardoorheen een achtvormig aangelegd skelter/fiets/driewieler/loopautoparcours en in het midden dáárvan een speeltuin. Verder zijn er kalfjes en ponies en een theeschenkerijtje. Op fietsafstand ligt de recreatieplas/zandafgraving Weddebergen.

De kinderen hebben zich werkelijk kos-te-lijk vermaakt.
Ze hebben zich sufgesprongen op de trampoline:

Maar absoluut het allerpopulairst was de echte waterpomp:

Een klein jongetje in het vroege ochtendlicht op een héél grote skelter:

En hier 's avonds laat, lekker spelen met de van opa Arend en oma Gea gekregen waterbaan-met-bootjes! Jan vond deze ook práchtig, zoals hier met enige moeite te zien is, ging hij er middenin zitten. Jan vindt het sowieso geweldig om méé te mogen doen met de 'groten', hij straalt helemaal als hij zich in het centrum van alle activiteit bevindt.

Na een lange, vermoeiende speeldag éven uitblazen bij opa Jan en oma Betty in de caravan die (decadent! maar zo handig!) een televisietje hebben met dvd van Bob de Bouwer.

En terwijl het grut uitgeput en rozig als een blok ligt te slapen (na een paar keer uit bed te zijn geklommen, baby-broertje te hebben lastig gevallen, nog een keer geplast, diverse slokjes water te hebben gedronken en het dekbed uit de hoes te hebben gehaald) gaan de volwassen feestvierders door met de feest-BBQ, hier achter de caravan van opa Arend en oma Gea:

En ja, zelfs Besse en Beppe Tippe zijn langsgekomen!
Een zéér geslaagd feestweekend, dit gaan we vaker zo doen!

Meer praatjes

2009-08-25T15:45:00.007+02:00

(Binnenkort ook maar weer wat plaatjes, maar er wordt zo veel leuk gekletst momenteel!)

Bette heeft een nieuwe Dora-computer.

Dora spreekt soms engels, want dat zou heel goed zijn voor de taalontwikkeling van peuters. Wanneer je de computer afsluit, zegt Dora derhalve "Goodbye!"

Gistermiddag aan tafel:
Dora: Goodbye!
Mama: Goodbye!
(Blijkbaar kan er het één en ander aan mijn uitspraak worden verbeterd:)
Arend: oh, je mag aan tafel geen kut zeggen!
(Daarbuiten wel? Hm. Ook de opvoeding kan bijgeschaafd kennelijk.)
Bette: nee, kutbij betekent dag!

Vanmiddag aan tafel, Arend en Bette hebben hun 'snoepjesketting' (een ketting met een doosje snoepjes eraan, gekregen van Besse en Beppe) om en zitten aan een beker ranja. De afspraak is: wie de ranja op heeft, mag een snoepje pakken. Bette drinkt niet eerst haar ranja op maar pakt meteen twéé snoepjes. Daarna gooit ze haar beker om.

Voor deze gecombineerde acties mag ze even in de hoek staan terwijl mama de keuken dweilt. Naderhand hebben we een opvoedkundig gesprek waarbij mama aanstipt dat ze niet boos was om de omgevallen beker, maar omdat Bette niet heeft geluisterd. Bette drinkt haar nieuwe ranja op en laat de zaak bezinken. Een paar minuten later:

Bette: mama, weet je, sommige kinderen drinken niet eerst hun ranja op voor ze een snoepje pakken.
Mama: o ja, zijn er kinderen die dat doen?
Bette: ja, en dat is stout!
Mama: ken jij dan een kindje dat dat doet?
Bette: nee hoor!

Vanavond:
Jan zit onder de tafel.

Mama: Jan, kom eens onder de tafel vandaan.
Arend: ja, want anders krijg je een bekeuring!
Mama: een bekeuring?
Arend: ja, als je te snel rijdt op de zachtweg krijg je een bekeuring!
Mama: zachtweg?
Arend: ja, en ook als je te zacht rijdt op de snelweg.
Mama: ah!

Cijfers en praatjes

2009-08-19T09:15:00.004+02:00

Gisteren op het consultatiebureau geweest met Jan en Bette!

Jan deed het extreem goed: hij had de hele ochtend niet geslapen, kreeg twéé prikken, had zijn luier volgepoept waar ik pas achterkwam toen ik met zijn zus klaar was en toch heeft hij maar héél even gehuild.

Jan woog 10,5 kilo (!!) en was 78 cm lang.

Uitspraak van de dag:
Jan zei 'mama'! Nou zegt Jan regelmatig 'mamamamamamama' als hij verdrietig is, maar deze keer hield hij toch wel heel duidelijk op bij twee keer, toen ik hem uit zijn bedje tilde. Het oog van de meester maakt het paard vet, zullen we maar zeggen. Ben benieuwd of we het vaker gaan horen de komende tijd!

Ook Bette liet zich van haar beste kant zien. Waar ze de vorige keer het hele consult achterstevoren heeft gezeten en geen woord wenste te wisselen met de dokter, heeft ze nu heel gezellig gekletst met zuster Romy, braaf een poppetje getekend, een vrachtwagen gebouwd van blokjes en alle punten gescoord bij de ogentest. Wel gaf ze zo haar eigen interpretatie aan de figuurtjes:

Van links naar rechts: theepot, vlag, soort van eendje, poes, schoen of laars, klok, kerk met een wolk erboven, hele grote auto, nog een theepot, kleine huisje, beer.

Zuster Romy moest er zo hard om lachen - ze had nog nooit zulke originele antwoorden gehoord - dat ze speciaal in Bettes groeiboekje heeft geschreven wat ze er allemaal van maakte.

Bette woog 18 kilo (!!! overigens was er vanmorgen na het poepen nog 17.2 van over) en was 1.01 meter lang.

Uitspraak van de dag:
Papa en mama waren wat aan het klieren. Mama zegt op een gegeven moment, 'poeh, je kan de boom in!'. Bette ziet het onderscheid tussen klieren en kibbelen nog niet altijd en vraagt achteraf, 'mama, ben je nu niet meer boos op papa?' Mama zegt, 'nee hoor, maar ik was ook niet écht boos!' Bette denkt eens na en vraagt dan: 'is papa dan al in de boom geklommen?'.

Leermomentje voor mama: ernstig op je woorden letten met die dame in de buurt!

Voor de vorm hebben we Arend ook maar direkt even gewogen thuis: 17 kilo. Meer spek kweken bij die jongen!

Enig kind, zóóóó zielig!

2009-08-11T14:51:00.004+02:00

Dat hoor je toch met enige regelmaat over kinderen zonder broertjes en zusjes. Nou, als het aan Arend had gelegen had hij af en toe eens het rijk alleen ZONDER die twee kleine lastposten om hem heen. Regelmatig horen wij, als hij weer eens tot het uiterste getergd wordt,

Mamáááá!!!
Jan moet nú in de BOX!
of: Bette zit wéér op MIJN HELFT van de bank!
of: Jan maakt mijn spoorlijn stuk!
of: IK HAD DIE!!! (Die = random speelgoedje)

Niet altijd terecht, deze frustraties (Arend vindt soms wel eens dat dit eigenlijk zijn huis is waar wij dankzij zijn grote gratie ook mogen wonen) maar ook niet altijd onterecht.

Sta je bijvoorbeeld net lekker te musiceren, Idols komt al in beeld:

Ja hoor, daar heb je het al:

Dan maar met het houten boerderijtje spelen, die staat te hoog voor Jan.

Maar daar verzint Jan wel iets op...

Rustig met je radiografisch bestuurbare auto rijden kun je ook wel vergeten:

En als dat kleine mormel z'n zin niet krijgt gaat hij gewoon blèren en dan komt er geheid een papa of mama vragen wat JIJ met hem hebt gedaan.

Gelukkig weten papa en mama uit eigen ervaring dat hun jongste spruit bepaald geen engel is:

Dus brengt Jan toch een groot deel van zijn tijd door in de box, of in de keuken, waarbij de smalle doorgang naar de kamer wordt geblokkeerd door de box.

Verder hebben we nu de regeling dat Arend op de bovenverdieping met zijn auto mag rijden. De auto wordt namelijk dubbel belaagd. Toen Arend 'm in de soap hierboven eindelijk had terugveroverd van zijn broertje, en hij 'm om aan het kleine blonde gevaar te ontsnappen vanuit de kamer met een noodvaart naar de keuken liet rijden, sprong er vanuit een hinderlaag achter de keukentafel een oranjeharig heksje tevoorschijn die snel op het knopje op de auto drukte, waarop deze uit ging en niet meer reageerde op de afstandsbediening. Zodat Jan tijd had om 'm weer in te halen. Arend kon gewoon niet meer uit zijn woorden komen toen hij mama wilde uitleggen hoe gemeen het toch allemaal was.

De oudste zijn heeft voordelen maar is ook niet altijd makkelijk...!

En van je ouders heb je soms ook nog eens niets dan last. Vanmorgen mochten Arend en Bette even naar Het Zandkasteel kijken. Ik doe de televisie aan, terwijl ik even naast Arend op de bank zit. Arend schuift lekker dicht tegen me aan. Gezellig, denk ik, laat ik maar wat langer blijven zitten. Dat kereltje heeft ook niet zó veel exclusieve tijd met zijn papa of mama! Na ongeveer een halve minuut klinkt het geïrriteerd: "Mama, ga nou aan de káhaaant! Ík mag in het hoekje zitten!"

Koekjes bakken

2009-08-11T14:16:00.003+02:00

Vandaag gaan we bij Thom en Lieke koekjes bakken! Twee mama's zijn een zaterdag alleen met de kinders en dan is het altijd goed de krachten te bundelen om er iets leuks van te maken.

Marieke heeft een goed, kindvriendelijk en verantwoord koekjesrecept gevonden en het beslag al klaargemaakt. Allereerst moet het uitgerold worden tot een deeglap van ongeveer een halve centimeter dik:

En dan kunnen de koekjes worden uitgedrukt met speciale bakvormpjes. Er zijn een heleboel vormpjes aanwezig, van de eenvoudige rondje-driehoekje-vierkantje tot en met een paard, een papegaai, een zittende kat en diverse onduidelijke figuren. Het is flink drukken voordat je een goed koekje hebt:

die je daarna voorzichtig uit het vormpje moet lospeuteren en op de bakplaat, bedekt met bakpapier, leggen.

De mislukte koekjes gooi je gewoon weer op een grote hoop en rol je opnieuw uit:

Na de 10 minuten op 175 graden, geheel volgens recept, zijn de koekjes klaar.
Wij vonden ze er nog wat bleekscheterig uitzien.

Erg lekker waren ze eigenlijk ook niet.

Sneu voor papa die na zijn dienst speciaal langskwam om onze baksels te proeven! ;-)

Misschien volgende keer tóch een niet-zo-heel-verantwoord recept (lees: minder havermout en meer boter en suiker) of toch wat minder braaf het recept volgen qua baktijd als je daar zelf al je twijfels bij hebt?

Ach, we hebben een ontzettend leuke middag gehad en dat was precies de opzet!

MELK (bie de lidl)

2009-08-11T13:51:00.003+02:00

Gelukkig, gelukkig is 't bie de lidl nait duur. De houdbare melk, that is.

Zojuist heb ik het vierde pak aangebroken en het is net twee uur 's middags geweest. In ons huishouden gaan er dagelijks (-DAGELIJKS-) vier à vijf pakken melk doorheen. 's Morgens eten papa, Arend en Bette brinta. In onze koffie gaat een hele plens, een paar keer per dag. Bij de lunch drinken we allemaal melk. Arend en Bette 's avonds voor het slapen gaan nog een beker. Jan vier volle flessen per dag. De categorie 'overig' (pannenkoekbeslag, sausjes, aardappelpuree) kan ook rustig tot een halve of zelfs een hele liter oplopen.

Dus, lange neus tegen alle druktemakers over candida en dergelijke, wij zeggen:

Buiten spelen

2009-08-08T12:04:00.002+02:00

Lekker met je blote billen in de zandbak!

Jan is er helemaal aan gewend. Kort geleden nog moest hij van zand niks hebben - waar vriendje Jort het met grote handen in z'n mond stopte, zat Jan met zijn handjes in de lucht wanhopig om zich heen te kijken waar hij heen kon vluchten om weg te komen van het vieze goedje. Inmiddels heeft hij de grootste lol met water, zand en modder!

En tussendoor even een blikje werpen bij de buren:
(Arend en vriendje Kiet zitten binnen)

Klopklop! Wie is daar?

Avondeten deel zoveel

2009-08-08T11:32:00.002+02:00

Zoals inmiddels genoegzaam bekend onder onze lezers, gaat warm eten met onze kinderen niet altijd van een leien dakje. Tot een jaar of anderhalf gaan er porties in waarvan je denkt, dat kán niet, daar móeten ze buikpijn van krijgen, daarna is het ineens afgelopen.

Arend heeft denk ik al een jaar of drie nauwelijks warm gegeten. De vijf verplichte hapjes dat lukt nog wel maar lekker, uit jezelf, zitten te smikkelen, vragen om nog wat meer, dat kennen wij niet. Ja, als we patat eten.

Zelf mogen uitzoeken wat we eten, meehelpen met koken, soebatten, negeren, straf, belonen, chantage, spelletjes, het helpt soms even maar niet definitief.

Wat we hieronder zien:

is poging #512 met insteek: eten is leuk, zie je wel!

Het idee - bij elke GOEIE hap (macaroni mét groente en vlees) mag er een balletje op het stokje. Wie alle balletjes erop heeft, heeft gewonnen en krijgt een toetje! Zoals u ziet hebben ze allebei gewonnen.

Helaas bleken ze het toetje, vanillepudding met aardbeiensaus, beide niet te lusten! Toen ik vroeg wat ze dan wél voor toetje wilden, zeiden ze: yoghurt. (Bette: "Loghult"). Yoghurt! We hebben rare kinderen.

Jan is één jaar!

2009-08-08T10:18:00.006+02:00

Onze Jan is één! Onze 'Beebiejan' is geen baby meer maar een dreumes!
Wat een feestdag en wat is het stiekem ook helemáál niet leuk... wat gaat het hard met die jongen...

Nog voor het ontbijt mag Jan zijn kadootjes uitpakken. Hij krijgt een prachtige vrachtauto van Little Tykes met twee personenauto's erop! Arend en Bette geven elk een personenauto (een rode en een gele). Jan vindt ze prachtig:

En van papa en mama de grote vrachtauto erbij:

Er wordt flink mee gespeeld! Het is dan ook een prachtige vrachtauto: je kunt erop zitten, bijna erin kruipen, de auto's erop rijden, erin stoppen en eruit halen, ermee lopen...

Uiteraard liggen er altijd een grote broer en zus op de loer om je pas verworden schatten af te pakken. Het is dan zaak duidelijk op te treden en beslist niet over je te laten lopen. Je heft je vuistjes en maakt je punt helder met een luidkeels DADADADADADA MAMAMAMAMA DOEOEOEOE!!!!

Uiteraard vraagt de gelegenheid om een passend feestontbijt. Jans eerste croissantje! Ik denk dat hij toch zeker ééntiende heeft binnengekregen, maar verkruimelen en op de grond gooien is óók al feestelijk natuurlijk.

Na het ochtendslaapje van Jan komt de verjaardagsvisite: Franke, Kirsten, Lars, Stijn en Jort! Wereldfotograaf Kirsten legt vast hoe de kinderen hun kleine broertje en vriendje helpen met het uitblazen van het verjaardagskaarsje. Voortaan mag ze best van de instellingen van de camera afblijven ;-)

[edit]
Niet getreurd, your friendly neighbourhood Nanne to the rescue!
Hier de bijgewerkte foto:

[/edit]

Na de taart en een uurtje rondrennen, spelen, en gillen hebben de papa's en mama's echt zin in een rustig kopje koffie dus Thomas de trein mag even in de DVD-speler. Hier ons grut op z'n allerelegantst: Stijn met zijn 'doetah' (een doekje die officieel bedoeld is voor IN BED) en de duim in de mond, Bette met afgewend gelaat, Lars met zijn hand in z'n kruis met Arend met vinger in de neus...

Na het middagslaapje is het al snel tijd voor het avond-feestmaal: pannenkoeken! Mama bakt ze buiten met het caravan-gasstelletje. Vandaag al voor het eerst een croissant gegeten, en nu ook nog voor het eerst een stuk pannenkoek! Het gaat erin als... koek. Juist ja.

Een heerlijke, érg vermoeiende feestdag voor onze grote, maar stiekem toch nog wel heel erg kleine, man.

Spoorbouwen

2009-07-28T14:45:00.004+02:00

Onze Arend is een echte civieltechnisch ingenieur. Heeft-ie niet van den vreemde, want papa had óók ooit de ambitie deze richting op te gaan als hij uitgeloot zou worden. Pech voor de Nederlandsche civiele techniek (en geluk voor de gezondheidszorg) werd hij ingeloot. Het bloed kruipt echter...

Check de manier waarop Arend de brug nog wat hoger maakt! En precies symmetrisch! Hieronder heeft hij er helemaal zelf een rond parcours van gebrouwen:

En ik heb er serieus niet aan meegeholpen, dit bedenkt hij allemaal zelf.

Bovenstaande spoorlijn was leuk om een poosje mee rond te rijden, maar na enige tijd begon het Arend te irriteren dat niet alle stukjes waren gebruikt. Opnieuw dus aan het losmaken en bouwen, met onderstaand resultaat:

Zoals Arend wel is aan te zien is het behoorlijk vermoeiend om projectleider van zoiets te zijn, maar zeker dankbaar werk!

Vakantievriendjes

2009-07-27T21:52:00.002+02:00

Onze diva met haar beste kameraadje:

Bette en Stijn konden het als baby's niet altijd even goed met elkaar vinden. Langzaamaan is de verhouding verbeterd en inmiddels is Bette het beste 'sriendinnetje' van Stijn. (Stijn kan de 'v' niet zeggen). De twee monsters spanden op de camping regelmatig samen tegen hun grote broers - bal afpakken, toren omgooien, dat werk - die daar furiéús op reageerden. Wat het uiteraard alleen maar leuker maakte. Overigens heeft het grut ook heel veel, heel leuk met z'n vieren gespeeld.

Benieuwd wat dat wordt als het derde even oude duo zich met de zaken kan gaan bemoeien!

Kokspijkerkroost

2009-07-22T13:54:00.003+02:00

Vier kleine Spijkertjes en één Kokje:

Boven op de glijbaan: Bette.
Van links naar rechts: oma Gea's hand, Aimee, Jan, Arend, Rachel.

Foto is genomen op de gecombineerde verjaardagen van papa en opa Arend.

Sprookjeshof

2009-07-18T22:58:00.008+02:00

Vorige week vrijdag gingen we met z'n alleen naar de Sprookjeshof in Zuidlaren! We hadden er nog nooit van gehoord maar nu mama in Zuidlaren werkt kwamen we op het idee daar eens te gaan kijken. Leuk!! Het is eigenlijk een heel grote speeltuin op een zandvlakte en alles staat in het teken van de ouderwetse sprookjes. Weer eens iets anders dan Mega Mindy en kabouter Plop (die overigens ook best leuk zijn).

Hieronder mama en Bette samen in een reuzenradje.
Het rad gaat rond doordat papa zich een ongeluk trapt op een soort fiets onderaan! Maar het uitzicht was schitterend.

Daarna gaan we in de Flintstone-autootjes rondrijden.

Er is ook een rollerbaan:

En een springkussen!

Papa doet een salto mortale:

Arend was helemaal dol op de kabelbaan. Hij zeulde het 'stoeltje' helemaal zelf over het trappetje naar boven, zoals je ziet was hij maar nét lang genoeg om het ding vast te houden want hij hing best hoog:

Bovenaan sprong hij op de zitting en vloog over de baan!

Echt minstens tien keer achter elkaar.

Verder was er in de Sprookjeshof nog een ballenbak, een kinderboerderij, héél veel klimdingen en glijbanen, trapbootjes, zo'n ding met van die wagentjes in de lucht (hoe heet dat ook al weer?) een kaboutermuziekschool, uitbeeldingen van alle bekende sprookjes, een koffietent, een enorme zandbak en een snackbar.

Echt een attractiepark om een hele dag door te brengen en dat vlak om de hoek! Who needs de Efteling?

Druk spelen...

2009-07-18T22:53:00.003+02:00

Een doodgewone ochtend in de vakantie met alledrie de kinders thuis! Er wordt zeer druk gespeeld.

Arend is bezig de trein te laten rijden over zijn prachtige spoorlijn - en denk niet dat papa die spoorlijn in elkaar heeft gezet, dit soort civieltechnische hoogstandjes bouwt hij echt helemaal zélf! Bette speelt met het sesamstraatkegelspel en Jan vermaakt zich zoetjes met alle honderden speeltjes die zijn box liggen.

Hee! Jij daar in die box! Wat zit jij uit die bak te graaien? Dat is dus niet de bedoeling!

Je kunt tegenwoordig werkelijk niks bij de box in de buurt hebben (bijvoorbeeld een cd-rek, een plant, een tafelkleed, een didgeridoo) of Jan trekt eraan.

Doorstartfoto

2009-07-18T22:39:00.004+02:00

Voor het geval iedereen inmiddels vergeten was hoe ze er ook al weer uitzagen:

Met als speciale bijlage deze uitspraken van Arend en Bette!

Arend:
"Papa kijk wat ik hier heb op mijn knie! Ik heb een muggenbubbel!"
"Mama, ik wil geen gras in mijn aardappels!" (over de ovenaardappeltjes met rozemarijn)

Bette: ('s avonds in bed)
"Zagen, zagen, wiele-wiele-wagen (zeg nou zelf, ziet u vaak wagens met wieden eraan?)
Baby-Jan kwam thuis om een boterham te vragen,
Vader was niet thuis, moeder was niet thuis...
- o nee, eerst moeder! -
Moeder was niet thuis, vader was niet thuis,
piep zei de muis in het voorhuis!"

Doorstart Spiekerblog!

2009-07-18T21:26:00.001+02:00

Okee, ja, tja, wat zal ik eens zeggen.
Het is inderdaad om je dood te schamen.

Drie kinderen, twee banen en ook nog anderszinds drukke bezigheden - het bloggen bleef er een beetje (boel) bij. De drempel wordt ook steeds hoger om er weer aan te beginnen, je moet immers nog zo veel gebeurtenissen inhalen!

Ik heb besloten dat inhalen maar te laten zitten en met goede moed verder te gaan met waar we nú zijn. Met dank aan opa en oma, die voor een extra motivatie zorgden: we hebben nog wat paaseitjes gevonden, dan ben je al weer een week verder!

Eén serie foto's uit mei stond al een poos in de wachtrij om gepubliceerd te worden, die zetten we er dus nog in, en daarna gaan we gewoon verder met het heden. Hopelijk zijn we nog niet al onze lezers kwijt!

Fietsen

2009-07-18T21:21:00.004+02:00

Met zonder zijwieltjes!!

Palmpasen

2009-04-09T07:04:00.005+02:00

Afgelopen zondag was het Palmpasen!

Palmpasen staat voor de intocht van Jezus Christus in Jeruzalem, waar Hij onthaald werd met zwaaiende palmtakken en Hosanna-geroep. Het is traditie op veel christelijke scholen dat de kinderen in de week vóór Palmpasen een 'palmpasenkruisje' maken.

Vrijdagochtend kwam Arend er dan ook apetrots mee naar buiten:

De symboliek achter het palmpasenkruisje werd in de weekbrief van school keurig uitgelegd. Het houten kruis staat natuurlijk symbool voor het kruis waaraan Jezus is gestorven. Het kruis wordt met geel-groen crêpepapier omwikkeld want geel is de paaskleur en groen verwijst naar het nieuwe leven dat in de lente en met Pasen begint.

Gezien het klimaat worden bij ons buxustakjes in plaats van palmtakken gebruikt om te verwijzen naar de intocht in Jeruzalem. Bovenop het kruis zit een broodhaantje geprikt die zowel staat voor de haan die kraaide toen Petrus driemaal Jezus verloochende in de tuin van Kaifas, als voor het Laatste Avondmaal waar Jezus het brood brak.

Het hartje, op deze foto niet goed te zien, (was van vilt) is een symbool voor de liefde van Jezus, het spekje is de spons, die in zure wijn werd gedrenkt om Jezus’ dorst te lessen. Twaalf chipsringetjes stellen de twaalf apostelen voor. Eigenlijk hoort er nog muntdrop aan te hangen als symbool voor de dertig zilverlingen waarvoor Judas Jezus verried en een kaarsje die staat voor de lans die in Jezus' zijde werd gestoken toen Hij was gestorven aan het kruis. De kaars herinnert ons eraan dat Jezus het Licht van de wereld is.

's Morgens waren de kinderen in 'processie' door de wijk gelopen met de kruisjes en op Palmzondag zelf was er een speciaal op de schoolkinderen gerichte dienst. Lars en Arend zijn er, samen met hun mama's, naar toe geweest. Tijdens de dienst zelf hebben we maar geen foto's gemaakt maar achteraf moesten de heren nog even poseren:

Ja en je kunt natuurlijk niet verwachten dat je als jongetje van vier de hele ochtend met een kruisje vol snoep voor je neus gaat zitten, en dan ook nog als de mama's maar stééds niet tevreden zijn over de foto's een half uur in de tuin blijft staan, en dan níet een hapje neemt. (De oplettende lezer heeft allang opgemerkt dat op de eerste foto de discipelschare al hevig is uitgedund)

Maar goed, dat gaf niet want ze hebben het eerlijk uitgedeeld aan de rest. Het laatste symbool van het palmpasenkruisje: het lekkers dat eraan hangt moet je aan anderen kado doen!

Een vers kopje théééé

2009-04-09T07:03:00.006+02:00

Ik kreeg bij een patiënte een lekker kopje thee geserveerd. Het smaakte echter een beetje... stoffig...

Hieronder het Pickwickpapiertje dat aan het gebruikte theezakje zat met ernaast het logo dat Pickwick nu gebruikt:

wisseling van logo's vond plaats in 2004. Mjammie!

Broodje

2009-04-08T21:50:00.003+02:00

Jan kreeg zijn eerste echte broodje! Hij was helemaal verguld mee.
Alles en alles stopt hij in z'n mond maar het broodje lachte hij alleen maar tegen (en om).

Toch maar een poging wagen.
Mama met het fototoestel blijft interessanter.

Haaa! Dit is lekker!

Uiteindelijk is er niet veel binnengekomen vrees ik (gezien de hoeveelheid die onder zijn stoel lag na afloop) maar hij vond 't erg leuk.

Bootjes vouwen

2009-04-08T21:33:00.003+02:00

Stomme Tweenies...
Op televisie was te zien hoe je van een vel papier een bootje kunt vouwen. Dat leek Arend en Bette wel wat! Of mama even een bootje wilde vouwen?

Eh. Tja. Hoort dat dan niet bij standaard ouderschapsexamen? Nee dus.
Gelukkig bracht jijbuis uitkomst!

Kijk eens!

Toen moesten we ze natuurlijk nog laten varen:

Ze wilden prima drijven! En het duurde best lang voor het papier papperig werd.